تبليغاتX
cyber-space

ipod

بدون شرح
 

Technical Specifications

1

Capacity

  • 1GB USB flash drive(1)
  • Holds up to 240 songs in 128-Kbps AAC format(2)
  • Stores data via USB flash drive

Audio

  • Skip-free playback
  • Frequency response: 20Hz to 20,000Hz
  • MP3 (8 to 320 Kbps), MP3 VBR, AAC (8 to 320 Kbps), Protected AAC (from iTunes Store, M4A, M4B, M4P), Audible (formats 2, 3 and 4), WAV, and AIFF

Headphones

  • Earphones
  • Frequency response: 20Hz to 20,000Hz
  • Impedance: 32 ohms 10

 

Size and weight

  • Height: 1.07 inches
  • Width: 1.62 inches
  • Depth: 0.41 inch (including clip)
  • Weight: 0.55 ounce
  • Volume: 0.5 cubic inch (not including volume under clip)
1114

Mac system requirements

  • Macintosh computer with USB port
  • Mac OS X v10.3.9 and later
  • iTunes 7.0.2 or later(3)

Windows system requirements

  • PC with USB port
  • Windows 2000 with Service Pack 4 or later or Windows XP Home or Professional with Service Pack 2 or later
  • iTunes 7.0.2 or later(3)

Environmental requirements

  • Operating temperature: 32° to 95° F (0° to 35° C)
  • Nonoperating temperature: -4° to 113° F (-20° to 45° C)
  • Relative humidity: 5% to 95% noncondensing

  • Input and output

    • 3.5-mm stereo headphone minijack
  • Maximum operating altitude: 10,000 feet (3000 m)
3

۴.(Power and battery

  • Built-in rechargeable lithium polymer battery
  • Playtime: Up to 12 hours when fully charged
  • Charging via included USB dock
    • Full-charge time: about 4 hours
8

In the box

  • iPod shuffle
  • Earphones
  • Quick Start guide
  • Dock
  • 12=-1
نوشته شده توسط arman tousi در | موضوع:
• لینک ثابت  • 

سامانه مديريت محتويات CMS (تحقيق ماه)

CMS

اين سيستم ها كه امروزه در وب بنام CMS شناخته ميشوند، مخفف Content Management System ميباشند كه يك برنامه نرم افزاري روي سرور هستند و به مدير سايت اجازه ميدهند تا محتواي سايت را تغيير دهد بدون نياز به طراحي دوباره سايت . در واقع طراح اوليه سايت يكبار سيستم CMS را طراحي ميكند و تعدادي قالب آماده براي صفحات طراحي كرده و آن را روي سايت شما نصب ميكند .و حال شما براحتي ميتوانيد صفحات ديگري را به آن كم يا اضافه يا ويرايش كنيد .

اگر سايت شما هر چند وقت يكبار (مثلا هر دو هفته) به روز ميشود ميتوانيد بجاي اينكه هر بار به يك شركت طراحي وب مراجعه كنيد ، خودتان با نصب يكي از اين برنامه هاي مديريت محتوا ، تغييراتتان را روي سايت اعمال كنيد .

CMS هاي اطلاعاتي معروف:

MovableType

PHPnuke

php bb

ASP-rider يك سيستم فارسي و... می باشند.

اگر شما سايت خود را اصلا بروز نميكنيد ، بايد كم كم به فكر بيافتيد ، چون بيننده هاي شما وقتي هميشه با يك صفحه هميشگي روبرو شوند كم كم شما را فراموش ميكنند ، چون چيز جديدي براي عرضه نداريد .

يك CMS چه امكاناتي دارد ؟
طيف وسيعي از امكانات . اكثر CMS ها در ورژن هاي مختلف و با قابليت هاي مختلف به بازار عرضه ميشوند . البته قابليت بروز كردن اطلاعات در همه مشترك است اما قابليت هاي ويژه ديگري دارند كه با قيمت هاي مختلف بشما پيشنهاد ميدهند . از جمله:

1- مديريت اطلاعات فرستاده شده توسط كاربران و تاييد اطلاعات
2- چند زبانه بودن
3- ايجاد نقشه سايت دايناميك
4- امكان ايجاد تجارت الكترونيك يا فروشگاه مجازي
5- ايجاد فرم براي دريافت اطلاعات كاربران
6- بهينه سازي تصاوير آپلود شده
7- ايجاد و بروز كردن متا تگ ها
8- امكان جستجو در مطالب سايت
9- امنيت بيشتر
10- گزارش آمار بازديد از صفحات
11- و ....

CMS هاي اطلاعاتي:

اين سيستم ها معمولا كار طراحي صفحات سايت را انجام نميدهند . بلكه كارشان مديريت اطلاعات يك سايت است . امكاناتي كه اين سيستم ها دارند تقريبا بشرح زير است :

1- امكان فرستادن اطلاعات به سايت توسط چند كاربر
2- آرشيو بندي اتوماتيك اطلاعات بر اساس تاريخ و موضوع
3- ايجاد امكان جستجو در اطلاعات قبلي
4- ايجاد لينك دائم براي هر مطلب و متا تگ براي آن
5- و امكانات جانبي ديگر مثلا ايجاد يك صفحه بعنوان لينكستان و ...

مي توانيم بگوييم كه يك سامانه مديريت محتويات ، سامانه اي است كه محتويات را مديريت مي كند.گرچه دقيقاْ اين عملكردي است كه از معناي ظاهري آن برداشت مي شود ولي همين موضوع باعث ايجاد سوء تفاهمات زيادي براي خريداران چنين سيستم هايي شده است.
مفهوم و نقش اين سامانه ها در تلقي و برداشت هايي كه به سادگي از نام آن صورت مي گيرد به اندازه اي آن را مبهم كرده است كه عرصه براي محصولات مختلفي كه هر يك خود را يك سيستم مديريت محتويات مي نامند باز شده است.
براي آنكه كاملاْ متوجه شويم كه كاري كه يك سامانه مديريت محتويات انجام مي دهد چيست.بايد ابتدا منظور خود را از "محتويات" تعريف كنيم و بدانيم از مديريتي كه اين نوع سامانه ها انجام مي دهند چه چيزي عايدمان مي شود و در نهايت اينكه برداشت ما از واژه سامانه چيست.
زماني كه محتوياتي را كه مي خواهيد مديريت كنيد بشناسيد مي توانيد از ميان هزاران محصول گزينه مورد نظر خود را پيدا كنيد و فريب تبليغات فروشندگان را نخوريد.

محتویات چیست؟
محتويات در اصل هر واحد از اطلاعاتي است كه به صورت ديجيتال عرضه شود كه مي تواند متن،عكس، گرافيك،فيلم ، صوت، سند يا هر چيز مشابه ديگري باشد.به عبارت ديگر هر چيزي كه به صورت الكترونيكي قابل مديريت باشد.

مدیریت محتویات چیست؟
مديريت محتويات در واقع مديريت مؤثر محتوياتي است كه در بالا توضيح داده شد كه در واقع با تكيه بر قوانين، پردازش ها و يا روند ها و پروسه هاي كاري صورت بگيرد و در نهايت انباره الكترونيكي محتويات كاملاْ مديريت شده به نظر برسد.

سامانه مديريت محتويات چيست؟
سامانه يا سيستم به تنهايي مي تواند به عنوان ابزار يا مجموعه اي از ابزار ها تعريف شود كه به صورت مؤثر و كارآمد بر مبناي مديريت اجزا ، توليد خروجي مورد نظر را تسهيل مي كند.
با تركيب سه مورد بالا مي توانيم بگوييم :
سامانه مديريت محتويات ابزاري است كه قابليت ايجاد ، ويرايش ، مديريت و در نهايت ارسال و انتشار (publish) محتويات را در ساختار هاي مختلف (مانند متن،عكس، گرافيك،فيلم ، صوت، سند و ...) براي گروه هاي مختلف متخصص و غير متخصص فراهم مي كند، بطوريكه محتويات الكترونيكي تحت فشار مجموعه اي از قوانين، پردازش ها و پروسه هاي كاري اعتبار و ساختاري منسجم پيدا كنند.
سامانه مديريت محتويات عموماْ از دو عنصر تشكيل شده است :
·ابتدا نرم افزار مديريت محتويات (CMA)
· سپس نرم افزار تحويل محتويات .(CDA)
نرم افزار مديريت محتويات (CMA) به سامانه يا به نويسنده اي كه HTML نمي داند اين اجازه را مي دهد تا محتويات را بدون داشتن تخصص در طراحي سايت ، ايجاد ، اصلاح ، يا حذف كند و نرم افزار تحويل محتويات (CDA) ، اين داده ها را ترجمه و تبديل مي كند و از آنها براي به روز رساني سايت استفاده مي كند.
قابليت هايي كه توسط سامانه هاي مديريت محتويات ارائه مي شوند مختلف اند، اما اكثر آنها قابليت هاي انتشار - بر مبناي صفحه كنترل مبتني بر وب (Web-based publishing )- ، مديريت ساختار، كنترل بر تجديد نظر ، فهرست سازي ،جستجو و بازيابي را شامل مي شوند.
قابليت ارسال تحت وب به افراد اين اجازه را مي دهد تا از الگو ها يا مجموعه اي از الگو هاي مورد توافق سازمان مانند دستيار ها (Wizards) و ديگر ابزارها براي ايجاد يا اصلاح محتويات استفاده كنند.
قابليت مديريت ساختار اين اجازه را مي دهد تا اسناد الكترونيكي و اسناد كاغذي اسكن شده بتوانند ساختار HTML يا اسناد قابل انتقال (PDF) را به خود بگيرند.
قابليت كنترل بر تجديد نظر اين امكان را براي محتويات ايجاد مي كند تا با جديدترين ويرايش به روز رساني يا جايگزين ويرايش قبلي شوند. همچين اين قابليت مي تواند تغييراتي را نيز كه تا به حال بر روي محتويات صورت گرفته رديابي كند.
قابليت هاي ديگر فهرست سازي ،جستجو و بازيابي هستند. يك سامانه مديريت محتويات تمامي داده ها را در سازمان فهرست مي كند.سپس افراد مي توانند براي جستجوي موضوع مورد نظر خود از كليد واژه ها استفاده كنند و سامانه مديريت محتويات مي تواند محتويات فهرست شده را بازيابي كند.
يك سامانه مديريت محتويات همچنين ممكن است ابزار هايي را براي بازاريابي يك به يك (One-to-one Marketing) فراهم كند. اين روش بازاريابي قابليتي است كه به وسيله آن سايت مي تواند محتويات و تبليغات خاص هر كاربر را به وي ارائه دهد اين كار با توجه به اطلاعات در يافتي از كاربران در زمان عضويت صورت مي گيرد.همچنين اين اطلاعات با توجه به رفتار كاربر بر روي سايت و الگوي استفاده وي از صفحات و امكانات سايت قابل جمع آوري خواهد بود.
قبل از سرمايه گذاري سازمان بر روي يك سامانه مديريت محتويات دو عامل بايد مورد توجه قرار گيرد.اندازه و پراكندگي سازمان .مخصوصاْ زماني كه واحد هاي سازمان در كشور هاي مختلف گسترده اند اين موضوع بسيار حائز اهميت است.براي اين سازمان ها انتقال به روي پورتال سخت تر است. ثانياْ تنوع و گوناگوني ساختار هاي داده مورد استفاده در سازمان بايد مورد توجه قرار بگيرد.اگر گوناگوني اسناد سازمان زياد باشد و به طور مثال انواع گوناگوني از گرافيك، عكس، صوت و متن را شامل شود مديريت محتويات مشكل تر خواهد بود.

چرا انواع مختلفي از سامانه هاي مديريت محتويات موجود است؟
اگر هر ذره اي از اطلاعات كه به صورت ديجيتال در سازمان ذخيره شده باشد را بتوان محتويات ناميد ، آنگاه هر نرم افزاري مانند"ابزار هاي مديريت دارايي" مي تواند يك سامانه مديريت محتويات ناميده شود. درست همانطور كه يك "سامانه مديريت اسناد" مي تواند سامانه مديريت محتويات باشد ، و يا همينطور ابزار هاي مديريت محتويات وب نيز يك CMS خواهند بود.
متاسفانه هر فروشنده اي مديريت محتويات را از زاويه محصول خود مي بيند، اين موضوع را به همراه اين واقعيت در نظر داشته باشيد كه در آنچه كه از آن به عنوان "مديريت محتويات سازمان" نام برده مي شود، راه حل ها نبايستي تنها براي مديريت يك نوع از محتويات تعبيه شده باشند. بنابر اين، اين محصولات تنها از محتويات در يك قالب مثل دارايي هاي الكترونيكي ،اسناد، مديريت محتويات وب و ... نگهداري مي كنند.
حال اگر فروشندگاني كه دامنه مديريت محتويات را در محصولاتشان بيشتر كرده اند و چند نوع مختلف از محتويات را پشتيباني مي كنند را نيز به اين معادله بيافزاييم، (كه البته در حقيقت اين كار را هم درست انجام نمي دهند وحتي آب را بيشتر گل آلود مي كنند)، آنگاه احتمالاْ خودتان را به خاطر انواع سوء تفاهماتي كه درگير آن بوديد سرزنش نمي كنيد.

مزاياي استفاده از CMS چه  ؟

استفاده از CMS بجاي روش قديمي صفحات ثابت از لحاظ اقتصادی و کیفیت وب سایت  مزاياي بسيار زيادي دارد مانند:
• کاهش مدت زمان ايجاد و بروز رساني صفحات وب
• در اختیار داشتن امکانات بیشتر ( گالری ، لینکستان ، فرمهای ارسال اطلاعات و ... )
• عدم محدودیت در تعداد صفحات و لینکها
• عدم نياز به كمترين دانش فني و قابليت انجام كليه امور توسط اپراتور مبتدي كامپيوتر
• انعطاف‌پذيري بيشتر
•عدم نیاز صاحبان سایت به طراحان آن , جهت انجام هرگونه تغییر یا به روز رسانی
• توزیع مدیریت سايت در سیستم بین چند نفر
• كنترل از هر نقطه دنیا بدون داشتن امکانات و نرم افزار های لازم ( فقط با یک کامپیوتر متصل به اینترنت )
• امنيت بالاتر وب‌ سايت
• كاهش چشمگير هزينه‌هاي نگهداري و طراحی

کاربردهای مدیریت خبرخوان :

امکان تعیین هر تعداد منبع دریافت اطلاعات در وب سایت

·         اعلام آدرس فایل XML تولید شده توسط وب سایت منبع به پرتال

·         دریافت آخرین اطلاعات وب سایت منبع توسط پرتال ParsCMS و ارائه به مئیر سایت با این توضیح که این منابع RSS معمولا تیتر مطالب و اخبار خود را برای ارائه به وب سایتها قرارداده و متن خبر را ارائه نمی کنند و فقط لینک مطلب را به سایت خود درج می نمایند تا سایرین مجبور باشند برای مشاهده مطالب وب سایت ایشان ، از سایت آنها بازدید نمایند ، اما پرتال ParsCMS به صورت هوشمند اصل مطلب را نیز از وب سایت منبع استخراج کرده و به مدیر سایت ارائه می نماید تا در صورت تمایل در یکی از بخشهای منو یا اخبار سایت ، از آنها استفاده نماید

ارائه فایل XML مربوط به مطالب و اخبار وب سایت به سایر سایتهای اینترنتی جهت استفاده ایشان از RSS سایت شما

CMS تر کیبی است از:

•         پایگاه داده حجیم

•         سیستم مدیریت اطلاعات و اسناد

•         و سایر امکانات و بخش‌های نرم افزاری

 

که برای این موارد استفاده می شود:

•         ذخیره و بازیابی

•         مقادیر عظیم اطلاعات زنده

سیستم مدیریت محتوای مبتنی بر وب شما را قادر می سازد که:

•         یک شمای واحد و یکنواخت در کل شبکه ایجاد کنید

•         امکان نشر و به روزرسانی محتوا را با استفاده از ابزار ساده و در عین حال قدرتمند مبتنی بر مرورگر به تولید کنندگان محتوا می دهد

•         در کنار سایر برنامه های کاربردی امکان ارائه اطلاعات از طریق وب را می دهد

•         وبلاگ‌نویسان و صاحبان نشریات الکترونیکی برای به‌روز رسانی مداوم، و ارائه اطلاعات زیاد، و همچنین به منظور ارتباط دو طرفه با بازدیدکنندگان و خوانندگان مطالب

•          سایت‌های تجاری، آموزشی و اطلاع‌رسانی با هدف ارائه اطلاعات خدمات و سرویس‌های خاصی، نظیر فروشگاه الکترونیک، انواع فرم‌های دریافت اطلاعات، و...

•         سازمانهایی با حجم انبوه اطلاعات

  

هدف از این مقاله ایجاد آشنایی کاربران با سیستم های مدیریت محتوا خصوصاً مامبو است.

مامبو یک سیستم مدیریت محتوا یا CMS (Content Management System) می باشد. به بیان ساده تر سیستم مدیریت محتوا موتوری است در پشت سایت شما که فرآیند ایجاد، مدیریت و نمایش محتوا را برای شما آسان می کند.

مثالي از CMS

هدف از پروژه مامبو را می توان حصول بخش اعظمی از خصوصیات ذیل بر شمرد:

این خصوصیات را به 5 شاخه کلی تقسیم بندی کرده، سپس به

 

روی ادامه مطلب کلیک کنید 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط arman tousi در | موضوع:
• لینک ثابت  • 

اس اس ال ssl

SSL
از لحاظ لغوی مخفف Secure Sockets Layer می باشد و در واقع یکی از پروتکل های انتقال اطلاعات روی وب است. این پروتکل توسط کمپانی Netscape برای اولین بار به منظور انتقال اطلاعات بصورت امن بین دونقطه در اینترنت تهیه شد و پس از مدتی علاوه بر مرورگر Netscape Navigator و خانواده آن، مرورگر Internet Explorer نیز از آن استفاده کرد.

در این روش تبادل اطلاعات میان مرورگر و سایتی که در حال مرور شدن است، بوسیله کلید های خصوصی (private key) کد می شود و چنانچه در طول مسیر اطلاعات شنود شود، قابل استفاده نخواهد بود. بنابراین بخوبی می توان از این پروتکل برای کاربردهای تجاری استفاده کرد. در حال حاضر بسیاری از وب سایت ها علاوه بر پروتکل معمول http از SSL نیز حمایت می کنند و شما می توانید برای دسترسی امن به اطلاعات این سایت ها از طریق یک لینک SSL ، از https استفاده کنید.

اما پس از معرفی SSL پروتکل دیگری بنام S-HTTP یا همان Secure HTTP برای همین منظور تعریف شد. این پروتکل برای استفاده ایمن از وب می باشد و فرقی که SSL با آن دارد در این است که SSL فقط میان دو نقطه یعنی مبدا و مقصد تعریف می شود. هر دوی این پروتکل ها توسط اداره (IEFT (Internet Engineering Task Force بعنوان استاندارد تعریف شده اند.

شركت هاي مختلفي در دنيا گواهينامه مورد نظر را صادر مي كنند كه معروف ترين آنها شركت Verisign است. اما از آنجايي كه اين شركت يك شركت آمريكايي است به دليل تحريم اين امكان براي شركت هاي ايراني وجود ندارد كه از Verisign گواهينامه بگيرند. اما بسياري از شركت هاي ديگر هستند كه همين گواهينامه را صادر مي كنند. اين گواهينامه دو بعد دارد: يكي تاييد اعتبار شركت و تضمين معاملاتي كه روي سايت شركت ها انجام مي شود و بعد دوم استفاده از تكنولوژي كدكردن داده ها به منظور جلوگيري از دستبرد هكرها مي باشد كه به SSL معروف است. در بخش دوم يعني SSL همه شركت ها از يك تكنولوژي استفاده مي كنند. اما تفاوت در بخش اول است. هر چقدر خود شركت صادر كننده گواهينامه معتبر تر باشد انجام معاملات مالي بزرگ روي سايت شركت دريافت كننده گواهينامه با اطمينان بيشتري صورت مي گيرد. بديهي است اين جنبه بطور كلي براي سايت ايران بين بدليل ماهيت كارش اهميتي ندارد. حتي اگر امكان اخذ گواهينامه از Verisign وجود داشت تنها خاصيت آن براي شركت جنبه نمايشي آن بود. استفاده از استاندارد SSL براي سايت، فقط براي كد كردن اطلاعات هنگام تبادل پسوردها بين دستگاه شخص و سرور شركت در فضاي اينترنت مورد استفاده قرار مي گيرد كه اين مهم نيز ارتباطي به شركت صادر كننده گواهينامه ندارد. سايت ايران بين نيز گواهينامه خود را از شركت IRANSSL اخذ كرده است و از اين تكنولوژي استفاده مي كند.

همچنین

مبادله اطلاعات در اينترنت مبتنی بر پروتکل TCP/IP بوده که در آن از پروتکل های متعددی نظير HTTP (Hypertext Transfer Protocol )،  Telnet و( FTP(File Transfer Protocol ،  استفاده می گردد . پروتکل های فوق ، گزينه مناسبی برای ايجاد يک ارتباط ايمن نمی باشند ، چراکه مبادله اطلاعات به صورت Plaintext انجام می شود . اطلاعات محرمانه و يا حساسی که با استفاده از اينچنين پروتکل هائی منتقل می گردد ، بسادگی قابل ره گيری و خواندن بوده و در اين رابطه لازم است ،اطلاعات ارسالی با استفاده از روش های متفاوت رمزنگاری ، رمز گردند. سرويس گيرندگان  وب ، درخواست های خود را با استفاده از پروتکل HTTP برای سرويس دهندگان وب ارسال می نمايد . مبادله اطلاعات با استفاده از پروتکل فوق و با توجه به ماهيت آن ، چالش های امنيتی خاصی را برای سرويس دهندگان و سرويس گيرندگان به دنبال خواهد داشت . سرويس دهندگان  وبی که صرفا" از استاندارد HTTP به منظور ارتباط با سرويس گيرندگان استفاده می نمايند ، اهداف مناسبی برای حملاتی از نوع ( DoS (Denial-of-Service  و ساير حملاتی از اين نوع می باشند. علاوه براين ، سرويس دهندگانی اينچنين، اهداف مناسبی برای سرويس دهندگان وب تائيد نشده محسوب خواهند شد. . اين نوع سرويس دهندگان ، وب سايت هائی می باشند که خود را به عنوان يک سايت مثبت وانمود کرده و نرم افزارهائی شامل ويروس های کامپيوتری و يا اسکريپت های مخرب را بر روی سايت مستقر تا کاربران با دريافت و نصب آنان ، دچار مشکلات امنيتی گردند.
پروتکل های ارتباطی ايمن وب ، روشی به منظور تائيد سرويس گيرندگان و سرويس دهندگان بر روی وب وحفاظت لازم درخصوص محرمانگی ارتباط بين سرويس گيرندگان و سرويس دهندگان را ارائه می نمايند. تاکنون استانداردهای ارتباطی ايمن متعددی با استفاده از تکنولوژی رمزنگاری کليد عمومی ، پياده سازی شده است. پروتکل های Secure Hypertext Transfer Protocol )  SHTTP  ، ( IP Security)  IPSec) و PPTP نمونه هائی در اين زمينه می باشند . پروتکل ( SSL (  Secure Socket Layer  ، پيشگام تمامی پروتکل های ايمن ارتباطی بوده که در ابعاد گسترده ای به منظور ارائه کانال ايمن ارتباطی و مبادله اطلاعات حساس و محرمانه بر روی وب ، استفاده می گردد .
در پروتکل SSL از مدل رمزنگاری کليد عمومی به عنوان زيرساخت اوليه و در جهت ارائه يک ارتباط ايمن در شبکه استفاده می شود.گواهينامه های سرويس دهنده ، که از آنان  با نام Server IDs نيز نام برده می شود،به سرويس دهندگان امکان استفاده از يک پروتکل ايمن ارتباطی نظير SSL را داده و همچنين ، امکان شناسائی سرويس دهنده و يا وب سايت مربوطه نيز برای کاربران و قبل از ارسال اطلاعات محرمانه ، فراهم می گردد . لازم است به اين موضوع مجددا" اشاره  گردد که وجود يک کانال ارتباطی ايمن يکی از مهمترين عوامل در ارتباط با گسترش تجارت الکترونيکی محسوب می گردد. حصول اطمينان از وجود يک ارتباط ايمن بين خريداران ( سرويس گيرندگان ) و  ارائه دهندگان کالا و يا خدمات  (سرويس دهندگان )  از مهمترين عوامل موفقيت در برپاسازی يک سايت  تجارت الکترونيکی است . نقش و جايگاه پروتکل SSL در اين نوع سايت ها بسيار حياتی و تعيين کننده است . در ادامه با اين پروتکل بيشتر آشنا می شويم .

پروتکل  SSL
پروتکل SSL ، توسط نت اسکيپ و با هدف مبادله ايمن اطلاعات بر روی اينترنت پياده سازی گرديده است . پس از گذشت مدت زمانی اندک ، پروتکل SSL به عنوان استانداردی در جهت تائيد وب سايت ها برای کاربران و سرويس دهندگان وب و به منظور مبادله اطلاعات رمز شده بين آنان ، مطرح گرديد . گواهينامه های سرويس دهنده از طريق مراکز صدور گواهينامه ها ( CA ) برای سازمان ها  ، افراد و وب سايت ها ، صادر می گردد . مراکزصدور گواهينامه ها ، از روش های متفاوتی به منظور بررسی و حصول اطمينان از معتبر بودن گواهينامه  کاربران ، استفاده می نمايند . گواهينامه ديجيتال SSL مربوط به مراکز معتبر صدور گواهينامه ، در تمامی مرورگرها  ( نظير مرورگر وب مايکروسافت و مرورگر نت اسکيپ ) و سرويس دهندگان وب اصلی ، پيش بينی شده است. بدين ترتيب ، با نصب يک گواهينامه ديجيتال بر روی يک سرويس دهنده وب ، امکان استفاده از قابليت های SSL در زمان مبادله اطلاعات با مرورگرهای وب ، فراهم می گردد.گواهينامه های سرويس دهنده SSL به منظور برقراری يک ارتباط ايمن دو عمليات اساسی زير را انجام می دهند :

·          SSL Server Authentication ، گواهينامه های سرويس دهنده امکان شناسائی يک سرويس دهنده وب را برای کاربران فراهم می نمايند. مرورگرهای وب به صورت اتوماتيک ، بررسی لازم در خصوص اعتبار يک گواهينامه سرويس دهنده ، شناسه عمومی و صدور آن توسط يک مرکز صدور گواهينامه (CA ) معتبر را انجام می دهند.تائيد سرويس دهنده SSL ، امری حياتی برای ايمن سازی تراکنش های تجارت الکترونيکی بوده که در آن هر يک از کاربران شماره کارت اعتباری خود را بر روی وب ارسال و تمايل دارند در ابتدا بررسی لازم در خصوص هويت سرويس دهنده دريافت کننده را انجام دهند .

·         SSL Encryption  ، گواهينامه های سرويس دهنده  يک کانال ايمن به منظور مبادله اطلاعات بين مرورگر کاربر و يک سرويس دهنده وب را با استفاده از ارسال نرم افزار و رمزگشائی توسط نرم افزار دريافت کننده و حفاظت اطلاعات خصوصی در مقابل ره گيری اطلاعات برروی اينترنت را ارائه می نمايند. علاوه بر اين ، تمامی داده ارسالی از طريق يک ارتباط رمز شده SSL  با استفاده از مکانيزم های لازم به منظور عدم دستکاری اطلاعات ، حفاظت می گردد. بدين ترتيب ، کاربران اطمينان لازم به منظور ارسال اطلاعات خصوصی و محرمانه خود را برای يک وب سايت پيدا می نمايند.

نحوه عملکرد گواهينامه های سرويس دهنده SSL
شناسه های سرويس دهنده (Server IDs) ، از مزايای SSL به منظور ارائه يک ارتباط ايمن بين وب سايت ها و مرورگرهای وب کاربران استفاده می نمايند. پروتکل SSL از ترکيب مدل رمزنگاری کليد عمومی و رمزنگاری سريع متقارن، استفاده می نمايد .فرآيند ايجاد يک ارتباط ايمن با برقراری يک SSL Handshake ، آغاز می گردد.در اين راستا ، سرويس دهنده خود را برای مرورگر کاربر تائيد نموده و در ادامه به سرويس دهنده و سرويس گيرنده اجازه داده می شود که با همکاری يکديگر کليدهای خصوصی لازم به منظور استفاده در رمزنگاری ، رمزگشائی و تشخيص عدم دستکاری داده را ايجاد نمايند .

·         سرويس گيرنده با يک سايت و به منظور دستيابی به يک URL ايمن ( يک URL که با https در مقابل http شروع شده است) ، ارتباط برقرار می نمايد . صفحه ايمن درخواستی ، می تواند يک فرم خريد Online باشد که در آن اطلاعات خصوصی کاربران، نظير : آدرس ، شماره تلفن و  شماره کارت اعتباری اخذ می گردد.

·         مرورگر سرويس گيرنده بصورت اتوماتيک شماره نسخه SSL مرورگر ، تنظيمات رمز، داده توليد شده بصورت تصادفی و ساير اطلاعات مورد نياز به منظور برقراری يک ارتباط ايمن را برای  سرويس دهنده ارسال می نمايد.

·         سرويس دهنده بصورت اتوماتيک پاسخ لازم را در اين رابطه داده و گواهيينامه ديجيتال ، شماره نسخه SSL سرويس دهنده ، تنظيمات رمز و ساير موارد مورد نياز را برای مرورگر سرويس گيرنده ،ارسال می نمايد .

·         مرورگر سرويس گيرنده بررسی لازم در خصوص اطلاعات موجود در گواهينامه سرويس دهنده را انجام  می دهد :
- آيا گواهينامه سرويس دهنده و تاريخ آن معتبر می باشند ؟
- آيا مرکزی که گواهينامه را صادر نموده است ، يکی از مراکز صدورمعتبری است  که گواهينامه آنان به همراه مرورگر ارائه شده است ؟
- آيا کليد عمومی مرکز صادرکننده گواهينامه ( ايجاد شده درون مرورگر ) ، معتبر بودن امضای ديجيتالی صادر کننده را تائيد می نمايد ؟
- آيا نام Domain مشخص شده توسط گواهينامه ديجيتال با نام واقعی Domain سرويس دهنده ، مطابقت می نمايد ؟  
در صورتی که ، سرويس دهنده  تائيد نگردد به کاربر اعلام می گردد که امکان برقراری يک ارتباط رمزشده و مطمئن وجود ندارد .

·         در صورتی که سرويس دهنده بصورت موفقيت آميز تائيد گردد ، مرورگر سرويس دهنده يک "session key " منحصربفرد را به منظور رمزنگاری تمامی اطلاعات مبادله شده با سرويس دهنده  با استفاده از مدل رمزنگاری کليد عمومی ، ايجاد می نمايد  .

·         مرورگر سرويس گيرنده  ، session key را با استفاده از کليد عمومی سرويس دهنده ( وب سايت مورد نظر ) ، رمز و آن را برای سرويس دهنده ارسال می نمايد. بدين ترتيب ، صرفا" سرويس دهنده قادر به خواندن session key ، خواهد بود .

·         سرويس دهنده با استفاده از کليد خصوصی مربوط به خود ، اقدام به رمزگشائی  session key  می نمايد .

·         مرورگر سرويس گيرنده در ادامه پيامی را برای سرويس دهنده ارسال و به وی اعلام می نمايد که پيام های آتی خود را با استفاده از  session key  رمز و ارسال می نمايد .

·         سرويس دهنده در ادامه ، پيامی را برای سرويس گيرنده ارسال و به وی اعلام می نمايد که پيام های آتی خود را با استفاده از  session key  رمز و ارسال می نمايد .

·          با اتمام مراحل فوق ، يک ارتباط ايمن مبتنی بر SSL بين سرويس گيرنده و سرويس دهنده برقرار می گردد . در ادامه پروتکل SSL به منظور رمزنگاری و رمزگشائی پيام ها از مدل رمزنگاری متقارن که بمراتب سريعتر نسبت به رمزنگاری کليد عمومی می باشد ، استفاده می نمايد .

·         پس از اتمام  ارتباط بين سرويس دهنده و سرويس گيرنده ،  session key حذف می گردد .

مراحل فوق در زمان بسيار کوتاهی ( چندين ثانيه ) انجام و کاربران در اين رابطه ضرورتی به انجام عملياتی خاص نخواهند داشت . مرورگرهای نت اسکيپ و IE ، دارای مکانيزم های امنيتی از قبل تعبيه شده ای به منظوريشگيری در خصوص ارسال ناخواسته اطلاعات شخصی می باشند. در صورتی که کاربری قصد ارسال اطلاعات برای يک سايت غيرايمن ( سايتی که دارای يک گواهينامه سرويس دهنده SSL نمی باشد ) را داشته باشد ، مرورگر يک پيام هشداردهنده را نمايش خواهند داد :

10

در صورتی که ، کاربران شماره کارت اعتباری و ساير اطلاعات خود را برای سايتی ارسال نمايند که دارای يک گواهينامه سرويس دهنده معتبر و يک ارتباط SSL می باشد ، پيام فوق نمايش داده نمی گردد . عليرغم اعتبار ارتباط ايمن ايجاد شده ، کاربران می توانند با  توجه به نکات زير اطمينان لازم در خصوص ايمن بودن ارتباط برقرار شده با يک وب سايت را پيدا نمايند:

  • URL مشخص شده در پنجره مرورگر با https در مقابل http  آغاز می گردد . 
  • درمرورگر  IE ، يک آيکون Podlock ، در قسمت پائين پنجره نمايش داده می شود .

در صورتی که ، کاربران شماره کارت اعتباری و ساير اطلاعات خود را برای سايتی ارسال نمايند که دارای يک گواهينامه سرويس دهنده معتبر و يک ارتباط SSL می باشد ، پيام فوق نمايش داده نمی گردد . عليرغم اعتبار ارتباط ايمن ايجاد شده ، کاربران می توانند با  توجه به نکات زير اطمينان لازم در خصوص ايمن بودن ارتباط برقرار شده با يک وب سايت را پيدا نمايند:

  • URL مشخص شده در پنجره مرورگر با https در مقابل http  آغاز می گردد . 
  • درمرورگر  IE ، يک آيکون Podlock ، در قسمت پائين پنجره نمايش داده می شود .  
9

انواع SSL (  چهل بيتی و يکصدوبيست و هشت بيتی )
پروتکل SSL به دو صورت 40 و 128 بيتی که به طول session key توليد شده بستگی دارد ، ارائه شده است . هر اندازه طول کليد بيشتر باشد ، امکان شکستن رمز مشکل تر خواهد بود . رمزنگاری SSL  از نوع 128 بيتی ، قويترين نوع رمزنگاری بوده که با استفاده از تکنولوژی های موجود به ميلياردها سال زمان برای شکستن رمز آن نياز خواهد بود. قدرت رمزنگاری 128 بيتی تقريبا"  26 10 * 3 مرتبه قويتر از رمزنگاری 40 بيتی SSL است. مرورگرهای IE و نت اسکيپ ، سطوح متفاوتی از رمزنگاری را بر اساس نوع گواهينامه سرويس دهنده SSL ارائه می نمايند (  گواهينامه های سرويس دهنده SSL از نوع 40 بيتی ، گواهينامه های سرويس دهنده SSL  از نوع 128 بيتی ) .
در رمان ايجاد يک مشخصه سرويس دهنده ( Server ID ) و به منظور استفاده از رمزنگاری 128 بيتی می بايست کليد خصوصی به درستی ايجاد گردد. در صورتی که کليد خصوصوصی 1024 بيتی انتخاب گردد ، امکان رمزنگاری 128 بيتی و در صورتيکه کليد خصوصی 512 بيتی در نظر گرفته شود، صرفا" امکان رمزنگاری 40 بيتی وجود خواهد داشت . نوع کليد خصوصی در زمان ايجاد يک  CSR) Certificate Signing Request ) به همراه سرويس دهنده وب ، مشخص می گردد .

یكي از راهكارهاي تأمين امنيت داده ها در سطح برنامه هاي كاربردي استفاده از SSL است. برنامه كاربردي ( مثل مرورگر يا سرويس دهنده وب ) داده هاي خود را جهت ارسال تحويل لايه انتقال نمي دهند بلكه آنها را به لايه ديگري به نام SSL مي فرستند تا قبل از تحويل به لايه انتقال رمزنگاري شوند.يكي از راهكارهاي تأمين امنيت داده ها در سطح برنامه هاي كاربردي استفاده از SSL است. برنامه كاربردي ( مثل مرورگر يا سرويس دهنده وب ) داده هاي خود را جهت ارسال تحويل لايه انتقال نمي دهند بلكه آنها را به لايه ديگري به نام SSL مي فرستند تا قبل از تحويل به لايه انتقال رمزنگاري شوند.

هر كاربر يا گروه مي تواند يك گواهينامه ديجيتالي داشته باشد تا قبل از آنكه داده ها بين طرفين مبادله شوند ، مبتني بر SSL يكديگر را احراز هويت كنند. ( البته احراز هويت در SSL انتخابي است و برنامه كاربردي ممكن است فقط به رمزنگاري داده ها بسنده كند. ) اگر هنگامي كه شما به يك سايت وب مراجعه كرده ايد در گوشه پايين مرورگر شما تصوير يك قفل يا كليد ظاهر شود به معناي آن است كه داده ها ارسالي از سرويس دهنده وب ، رمزنگاري شده ارسال مي شود.

پس:

SSL :یعنی رمزنگاري داده ها قبل از تحويل به لايه انتقال

slide1

 
نوشته شده توسط arman tousi در | موضوع:
• لینک ثابت  • 

امضای دیجیتال

                                       ایجاد امنیت از طریق امضای دیجیتال

.برای ايجاد امنيت به چهار مولفه نياز می باشد :  رمزنگاری  ، الگوريتم های Hash  ، امضای ديجيتال و  گواهينامه های ديجيتال
رمزنگاری ، فرآيندی است که هدف اصلی آن تبديل اطلاعات بگونه ای است که برای تمامی افراد بجزء افراد تائيد شده ، اطلاعات نامفهوم و عملا" غيرقابل استفاده باشد . در فرآيند فوق ، از فرمول های رياضی (الگوريتم های رمزنگاری )  و اعداد ( کليد ) ، به منظور رمزنگاری و رمزگشائی اطلاعات استفاده می شود . الگوريتم های رمزنگاری به دو گروه عمده تقسيم می گردند :

  • الگوريتم های محدود : در اين نوع الگوريتم ها ، محور امنيت اطلاعات بر محرمانه نگه داشتن الگوريتم استفاده شده در فرآيند رمزنگاری استوار است .
  • الگوريتم های مبتنی بر کليد : در اين نوع الگوريتم ها ، کليد محرمانه تلقی شده و الگوريتم می تواند در دسترس عموم باشد . در اين رابطه از دو مدل رمزنگاری عمده استفاده می گردد :
    کليد خصوصی ( متقارن ) : فرستنده و گيرنده از يک کليد يکسان به منظور رمزنگاری و رمزگشائی استفاده می نمايند .
    کليد عمومی ( نامتقارن ) : به ازای هر کاربر از دو کليد استفاده می شود. يکی از کليدها عمومی بوده و در دسترس همگان قرار داشته و کليد دوم بصورت محرمانه می باشد.

ويژگی مدل رمزنگاری کليد خصوصی

  • رمزنگاری و رمزگشائی داده با استفاده از کليد يکسانی انجام می شود .
  • تمامی کاربرانی که در يک گروه عضويت داشته و قصد اشتراک داده را بين خود دارند ، می بايست دارای کليد يکسانی باشند .
  • در صورتيکه يک کليد د چار مشکل گردد ( لورفتن ) ، تمامی کليد ها می بايست تعويض و با کليدی جديد جايگزين گردند .
  • مهمترين مسئله در ارتباط با اين مدل رمزنگاری ، عدم وجود امنيت لازم به منظور توزيع کليد است .

ويژگی مدل رمزنگاری کليد عمومی

  • عدم استفاده از کليدهای مشابه
  • هر کاربر دارای يک زوج کليد ( عمومی ، خصوصی ) می باشد . از کليد عمومی به منظور رمزنگاری داده و از کليد خصوصی به منظور رمزگشائی داده استفاده می گردد.
  • اين مدل رمزنگاری تقريبا" 500 مرتبه کندتر از رمزنگاری کليد خصوصی ( متقارن ) است .
  • از مدل رمزنگاری عمومی به منظور مبادله کليد خصوصی و امضای ديجيتال استفاده می شود .
  • شکل زير ، فرآيند رمزنگاری مبتنی بر کليد عمومی بين دو کاربر را نشان می دهد : very

Hash    

يک Hash  که به آن Checksum ، پيام Digest و يا اثرانگشت ، نيز گفته می شود ، فرآيندی است که بصورت رياضی حجم يک جريان از داده را به يک طول ثابت کاهش می دهد ( معمولا" 128 و يا 160 بيت ) .  عملکرد hash ، مشابه اثرانگشت يک شخص می باشد. اثرانگشت ، پارامتری منحصربفرد به منظور تشخيص هويت افراد بوده و در ادامه با استفاده از آن امکان دستيابی به ساير مشخصات افراد نظير : رنگ چشم ، قد ، جنسيت و ساير موارد دلخواه ، فراهم می گردد . اکثر توابع Hash از لحاظ رمزنگاری دارای عملکردی مشابه توابع رمزنگاری  می باشند . در حقيقت ، برخی توابع hash صرفا" تغييرات اندکی را در توابع رمزنگاری ايجاد نموده اند . اکثر عمليات با دريافت يک بلاک  از داده  شروع و در ادامه با استفاده از يک فرآيند تکرارشونده و بکارگيری يک الگوريتم رمزنگاری ، تغييرات لازم در ارتباط با بيت ها ، اعمال می شود. hash ، دارای ويژگی های مهم زير می باشد :

  • امکان استنتاج ورودی از طريق خروجی وجود ندارد .
  • نمی توان دو ورودی را پيدا کرد که به ازای آنان خروجی يکسانی توليد گردد : احتمال توليد مقادير Hash يکسان برای دو مجموعه متفاوت از داده ها کمتر از   001 . /  درصد است .

الگوريتم های hashing  ، از يک تابع ايمن رمزنگاری نظير  Message Digest 5)MD5)  و يا Secure Hash Algoritm)SHA) به منظور توليد يک مقدار Hash  مرتبط با  داده ورودی استفاده می نمايند . Hash ، يک نوع خاص از رمزنگاری يک طرفه است . برخی افراد ، hashing  را به عنوان يک مدل رمزنگاری تلقی می نمايند . Hashing عملا" يک مدل رمزنگاری نمی باشد چراکه Hash نمی تواند رمزگشائی گردد ( بدست آوردن مقدار ورودی با اسنتاد و آناليز مقدار خروجی ) . شکل زير ، نحوه عملکرد الگوريتم SHA-1 ( نسخه شماره يک ، پياده سازی شده در سال  1994 ) را  نشان می دهد :

امضای ديجيتال
امضای ديجيتال ، ماحصل  رمزنگاری مقدار Hash داده مبادله شده بوده و روشی ايمن به منظور امضای الکترونيکی اطلاعات با استفاده از کدها ويا علائمی است که از لحاظ الکترونيکی معادل يک امضای دستی می باشند. امضای ديجيتالی، مبتنی بر ترکيب ايده سنتی  Hashing داده و رمزنگاری  کليد عمومی است .يک مرکز معتبر صدور گواهينامه های ديجيتال ، گواهينامه های ديجيتالی صادرشده  را به کليدهای عمومی مربوط به هر يک نسبت می دهد . فرآيند امضاء ، مخالف فرآيند رمزنگاری است : از کليد خصوصی به منظور رمزنگاری Hash  و از کليد عمومی برای بررسی صحت امضاء ( رمزگشائی ) استفاده می شود .

فرآيند امضای داده توسط فرستنده پيام  :

  • دريافت پيام اوليه و محاسبه يک مقدار Hash با استفاده از يک الگوريتم hashing
  • رمزنگاری Hash توسط يک تابع رمزنگاری و اعمال کليد خصوصی توسط فرستنده پيام ( پيام اوليه به همراه مقدار Hash رمز شده ، يک پيام ديجيتالی امضاء شده را تشکيل می دهند ) .
ارسال پيام ديجيتالی امضاء شده برای گيرنده
2

امضای ديجيتال
امضای ديجيتال ، ماحصل  رمزنگاری مقدار Hash داده مبادله شده بوده و روشی ايمن به منظور امضای الکترونيکی اطلاعات با استفاده از کدها ويا علائمی است که از لحاظ الکترونيکی معادل يک امضای دستی می باشند. امضای ديجيتالی، مبتنی بر ترکيب ايده سنتی  Hashing داده و رمزنگاری  کليد عمومی است .يک مرکز معتبر صدور گواهينامه های ديجيتال ، گواهينامه های ديجيتالی صادرشده  را به کليدهای عمومی مربوط به هر يک نسبت می دهد . فرآيند امضاء ، مخالف فرآيند رمزنگاری است : از کليد خصوصی به منظور رمزنگاری Hash  و از کليد عمومی برای بررسی صحت امضاء ( رمزگشائی ) استفاده می شود .

فرآيند امضای داده توسط فرستنده پيام  :

  • دريافت پيام اوليه و محاسبه يک مقدار Hash با استفاده از يک الگوريتم hashing
  • رمزنگاری Hash توسط يک تابع رمزنگاری و اعمال کليد خصوصی توسط فرستنده پيام ( پيام اوليه به همراه مقدار Hash رمز شده ، يک پيام ديجيتالی امضاء شده را تشکيل می دهند ) .
  • ارسال پيام ديجيتالی امضاء شده برای گيرنده
3

فرآيند بررسی صحت امضاء ارسالی همراه داده  :

  • پس از دريافت پيام توسط گيرنده ، در ابتدا ، Hash رمز شده با استفاده از کليد عمومی فرستنده رمزگشائی می گردد ( Hash رمزگشائی شده ) .
  • محاسبه محلی مقدار Hash پيام ارسالی با استفاده از يک الگوريتم Hashing
مقايسه نتايج بدست آمده در مراحل قبل : Hash رمزگشائی شده با مقدارمحلی Hash مقايسه و در صورتيکه نتيجه يکسان باشد ، صحت و اعتبار پيام ارسال شده توسط فرستنده تائيد می گردد .
4

لازم است به اين موضوع دقت شود که ضرورتی به رمزنگاری محتوی پيام وجود نداشته  و صرفا" امضای ديجيتالی رمز می گردد( مگر اينکه شرايط خاصی در ارتباط با محرمانگی محتوی وجود داشته باشد که در چنين مواردی می بايست محتوی نيز رمزنگاری گردد ) . در صورتيکه به هر دليلی محتوی پيام توسط افراد غيرمجاز تغيير داده شود ، Hash رمز شده اوليه با مقداری که بصورت محلی مجددا" محاسبه می گردد ، مطابقت نداشته و صحت امضای فرستنده تائيد نمی گردد . همچنين ، ايجاد يک امضای تقلبی عملا" غيرممکن است ، چراکه افراد غير مجاز آگاهی لازم در ارتباط با کليد خصوصی را دارا نمی باشند ( رمزنگاری مقدار محاسبه شده Hash با در نظر گرفتن کليد خصوصی فرستنده انجام خواهد شد ) .

گواهينامه ديجيتال
قبل از اينکه کاربر B پيامی شامل امضای ديجيتال مربوط به کاربر A را قبول نمايد ( پذيرش ) ، می بايست اطمينان لازم در خصوص تعلق کليد عمومی به کاربر A را کسب نموده و مطمئن گردد که  شخص ديگری خود را به عنوان کاربر A ، وانموده نکرده باشد. يکی از روش های موجود به منظور حصول اطمينان از ارسال پيام توسط کاربر A ، استفاده از يک مرکز معتبر به منظور تائيد تعلق کليد عمومی به کاربر A ، می باشد. چنين مراکزی CA) Certification Authority) ناميده می شوند. پس از تائيد هويت کاربر A ، مرکز صدور گواهينامه های ديجيتال ، پيامی شامل نام و کليد عمومی A صادر می نمايد . اين پيام ، گواهينامه ديجيتال ناميده می شود. گواهينامه ديجيتال ، يک فايل الکترونيکی است که بصورت منحصربفرد افراد و يا  وب سايت ها را بر روی اينترنت شناسائی و امکان ارتباطات ايمن و محرمانه را فراهم می نمايد.عملکرد گواهينامه  ديجيتال ، مشابه کارت شناسائی و يا گواهينامه رانندگی است . کارت های شناسائی با توجه به مجوزهای يک سازمان مسئول ، صادر می گردند . زمانيکه يک فرد درخواست يک کارت ملی را می نمايد ، يک موسسه  مسئول ، بررسی لازم در ارتباط با هويت فرد متقاضی را انجام و پس از طی مراحل قانونی ( و ملزم نمودن متقاضی به تبعيت از قوانين موجود ) ، کارت شناسائی وی صادرمی گردد . زمانيکه يک کارت شناسائی نظير يک گواهينامه رانندگی صادر و به ديگران ارائه می گردد ، آنان قادر به شناسائی مالک آن می باشند. اين نوع کارت ها دارای مزايای امنيتی زير می باشند :

  • شامل اطلاعات شخصی به منظور تسهيل در شناسائی و رديابی صاحب کارت
  • شامل عکس و در صورت لزوم امضای مالک آن بوده تا امکان شناسائی موثرتر صاحب آن فراهم گردد .
  • شامل اطلاعات لازم و مورد نياز در ارتباط با شناسائی و تماس با مرکز صادرکننده مجوز
  • مقاوم در مقابل دستکاری و جعل
  • صادر شده توسط يک مرکز مجاز تا در صورت بروز شرايطی خاص نظير گم شدن و يا سرقت ، امکان باطل نمودن آن وجود داشته باشد.

گواهينامه های ديجيتال توسط مراکز مجاز و معتبر ( CA) صادر و از آنان به منظور حصول اطمينان از شناسائی online موجوديت های متفاوت نظير افراد ، سايت ها و يا کامپيوترها ، استفاده می گردد . يک گواهينامه ديجيتال شامل اطلاعات متفاوتی در ارتباط با  تشخيص هويت مالک آن بوده تا بتواند وی را به عنوان يک موجوديت بر روی شبکه ، شناسائی نمايد . گواهينامه ديجيتال يک ساختمان داده تعريف شده بر اساس استاندارد X.509 می باشد . در اين ساختمان داده اطلاعات متنوعی ذخيره می گردد. يک CA ، از کليد خصوصی خود به منظور شناسائی و تائيد گواهينامه های صادر شده توسط خود ، استفاده می نمايد . يکی از اطلاعات مهمی که در ساختمان داده فوق ، قرار می گيرد ، امضای ديجيتال مربوط به CA می باشد . CA ، يک مقدار Hash را در ارتباط با گواهينامه صادر شده ، ايجاد و آن را با استفاده از کليد خصوصی خود رمز و در نهايت آن را  در گواهينامه صادر شده قرار می دهد . هر يک از کاربران می توانند به منظور اطمينان از معتبر بودن گواهينامه ديجيتالی صادر شده ، از تابع hash به همراه کليد عمومی CA استفاده نمايند. PKI ( زيرساخت کليد عمومی ) ، از فرمت X.509 نسخه شماره سه گواهينامه ديجيتال استفاده می نمايد . شکل زير ساختار اطلاعات موجود در گواهنيامه ديجيتال را با استفاده از فرمت X.509 نشان می دهد .

روی ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
نوشته شده توسط arman tousi در | موضوع:
• لینک ثابت  •