cyber-space
مقالات تخصصيIT و تحولات دنیای سایبر CyberSpace
سير زماني تكامل فناوريهاي تجارت الكترونيكي
خطوط پرظرفيت: استفاده از كانالهاي پرسرعت (DSL، كابل، اينترنت و ماهواره) در30 درصد منازل: 2004
رابطه بين كسبوكارها: 30 درصد تراكنشهاي تجاري به صورت برخط انجام ميپذيرد:2006
بهداشت الكترونيكي: سيستمهاي برخط، 30 درصد زمان را براي تجويز دارو، سفارش آزمايش، معاينه بيمار و.. صرف ميكنند:2015
سرگرميهاي تقاضامحور: 30 درصد از موسيقيها، فيلمها، بازيها و ديگر سرگرميها به صورت برخط فروخته ميشوند: 2007
دسترسي برابر: اغلب (90درصد) افراد محروم به اينترنت دسترسي دارند:2017
فروش الكترونيكي: 30 درصد از كالاها و خدمات به صورت برخط فروخته ميشوند:2010
آموزش الكترونيكي: يادگيري ازراه دور (اينترنت، ويدئو، ايميل) روش اصلي است كه در 30 درصد برنامههاي آموزشي استفاده ميشود:2008
شبكه جهاني: نصف جمعيت جهان به كامپيوترهاي شخصي، اينترنت و امثالهم دسترسي دارند:2017
ماليات اينترنتي: براي فروش اينترنتي در اكثر كشورها ماليات مقرر ميشود: 2007
دانش تقاضامحور: برنامههاي آموزشي موردنظر به صورت برخط براي پاسخگويي به 30 درصد از نيازهاي خاص استفاده ميشوند: 2008
تحقيقات پزشكي: 30درصد از تحقيقات بيمارستاني با استفاده از سيستمهاي كامپيوتريشده انجام ميشوند:2010
امور مالي برخط: 30 درصد ازامور بانكي، سرمايهگذاريها و خدمات مالي ديگر به صورت برخط انجام ميشود:2007
نشر الكترونيكي: 30 درصد از روزنامهها، مجلات، جورنالها و كتابها به صورت برخط فروخته ميشوند:2010
رأيگيري الكترونيكي: دستگاههاي خودپرداز (ATM) يا كامپيوترهاي شخصي متصل به اينترنت, در 30 درصد از انتخاباتها مورد استفاده قرار ميگيرند:2012
محرمانگي و امنيت: قسمت اعظمي از دولت در مورد محرمانگي و امنيت اطلاعاتشان احساس اطمينان ميكنند:2009
خدمات دولتي: 30 درصد از خدمات دولتي (نامنويسي خودكار، مجوزها، صورتحسابها و غيره) به صورت برخط انجام ميشوند:2010
جراحي ازراهدور: رويهها و اعمال جراحي از موقعيتهاي دور انجام ميپذيرد:2012
سيستمهاي واقعيت مجازي: سيستمهاي واقعيت مجازي براي تجربه محيطهاي بيگانه (مريخ)، سرگرمي (بازيها، رابطه جنسي مجازي)، تحصيل، طرحهاي آزمايشي و غيره توسط 30 درصد از عموم مردم مورد استفاده قرار ميگيرند:2016
دانشگاه مجازي: يادگيري از راه دور (اينترنت، ويدئو، ايميل) روش اصلي است كه براي 30 درصد از دروس استفاده ميشود:2014
بيسيم: تلفنهاي وبي، دستگاههاي دستي و امثالهم توسط 30 درصد از مردم براي اينترنت، ويدئو و غيره مورد استفاده قرار ميگيرند:2009
منبع=http://www.sharifthinktank.com/HTML/IntelligentInternet.htm
LMSچيست؟
وقتی وارد مبحث آموزش آنلاین می شویم، یکی از واژه هائی که زیاد با آن برخورد می کنیم، LMS است. LMS مخفف کلمات Learning Management System به معنای (سیستم مدیریت فراگیری) می باشد. LMS در واقع نوعی نرم افزار مدیریت محتوای سایت است. ممکن است با نرم افزار های مدیریت محتوائی مانند Php nuke و Movable type آشنا باشید. ما برای این که راحت تر بتوانیم محتویات سایتمان را مدیریت کنیم و آن را به روز رسانی کنیم، از این گونه نرم افزار های کمک می گیریم. این نرم افزار های مدیریت محتوا به طور کلی ، CMS (Content Management System ) نامیده می شوند. LMS ها نیز گونه ای از این نرم افزارها هستند. با این تفاوت که CMS کاربرد عام دارد و LMS کاربرد خاص. ما از LMS ها برای راه اندازی و مدیریت سایت های آموزشی استفاده می کنیم. می دانید که اگر بخواهیم یک سایت داشته باشیم، باید صفحات آن را یا با نرم افزارهای طراحی وب ( مثل FrontPage و Dream weaver ) طراحی کنیم و یا با زبان های برنامه نویسی تحت وب ( مثل ASP و PHP ) . اما اگر یک بار ، یک نرم افزار مدیریت آموزش روی سایتمان نصب کنیم، دیگر احتیاج چندانی به ابزار های قبلی نداریم. نرم افزارهای مدیریت آموزش معمولا همه امکاناتی را که در یک سایت آموزشی باید باشد، دارند. برای مثال به کمک یک LMS شما می توانید
به عناون مدیر سایت:
- دانش آموزان را ثبت نام کنید ، به هریک نام کاربری و کلمه عبور جداگانه اختصاص دهید و درس های آنها را تعین کنید.
- معلمان جدید را ثبت کنید ، به هریک نام کاربری و کلمه عبور جداگانه اختصاص دهید و کلاس های آنها را مشخص کنید.
- بر ورود و خروج دانش آموزان ثبت نام شده ، نظارت داشته باشید. یعنی بدانید هریک از فراگیران چه زمانی و در چه ساعاتی وارد سایت شده و کدام درس ها را گذرانده است.
- رشته ها و درس های مختلفی ایجاد کنید ، معلم و شاگردان هر درس را مشخص کنید، سطح دسترسی معلمان و شاگردان به هر درس را تعین کنید.
- گزارش نهائی هر کلاس را از معلمان یا از خود سیستم دریافت کنید و تصمیم گیری نمائید.
- آمار کلی همه فعالیت های سایت را دریافت و تحلیل کنید.
- و بسیاری کارهای دیگر که در راستای آموزش آنلاین انجام آنها لازم است
بعنوان معلم :
- بدون آشنائی با طراحی وب، درس های خود را روی اینترنت قرار دهید
- تمرین های مربوط به هر درس را طراحی کنید و آنها را روی سایت قرار دهید.
- امتحان های تستی طراحی کنید و جواب های صحیح و غلط را مشخص کنید. سیستم بطور آنلاین از دانش آموزانتان امتحان می گیرد و نمره آنها را مشخص می کند. همچنین میزان پیشرفت آنها و جایگاهشان نسبت به بقیه شاگردان را.
- بر ورود و خروج دانش آموزان ثبت نام شده ، نظارت داشته باشید. یعنی بدانید هریک از فراگیران چه زمانی و در چه ساعاتی وارد سایت شده و کدام درس ها را گذرانده است.
- در کلاس های آنلاین شرکت و تدریس کنید.
- در انجمن های سایت ، اشکالات شاگردان را پاسخ دهید.
- . . .
بعنوان شاگرد:
- در کلاس های دلخواهتان ثبت نام کنید ( با توجه به سیاست مدیر سایت )
- درس های مورد نظر را با فرمت های مختلف دریافت کنید.
- تمرین های مربوط به هر درس را برای بازبینی معلم روی سایت قرار دهید.
- در کلاس های آنلاین با حضور معلم و بقیه شاگردان شرکت کنید.
- در انجمن های سایت ، اشکالات خود را مطرح کنید و جواب بگیرید.
- . . .
البته این امکانات، تنها بخشی از امکانات موجود در سیستم های مدیریت آموزش است. همه سیستم ها نیز کارائی مشابهی ندارند. هریک نسبت به بقیه نقاط قوت و ضعفی دارد. در مورد امکانات و قوت و ضعف های این نرم افزار ها در آینده بیشتر خواهم نوشت.
و اما . یک نرم افزار مدیریت آموزش، چقدر در موفقیت آموزش آنلاین سهم دارد؟ باید گفت در بهترین حالت 20 درصد. اگر کارا ترین نرم افزار LMS را هم داشته باشید، بدون محتوای آموزشی مناسب هیچ موفقیتی نخواهید داشت. یک سایت آموزش آنلاین، بدون LMS ممکن است تا میزان زیادی در رسیدن به اهداف خود موفق باشد. ولی بدون محتوای آموزشی مناسب، مطمئن باشید که کوچک ترین موفقیتی نخواهد داشت. برای داشتن محتوای آموزش مناسبی که بتوان تحت وب ارائه کرد، شرایط و مهارت های خاصی لازم است که در یادداشت های آینده به آنها خواهیم پرداخت.
منبع=http://www.faragiri.com
به عناون مدیر سایت:
- دانش آموزان را ثبت نام کنید ، به هریک نام کاربری و کلمه عبور جداگانه اختصاص دهید و درس های آنها را تعین کنید.
- معلمان جدید را ثبت کنید ، به هریک نام کاربری و کلمه عبور جداگانه اختصاص دهید و کلاس های آنها را مشخص کنید.
- بر ورود و خروج دانش آموزان ثبت نام شده ، نظارت داشته باشید. یعنی بدانید هریک از فراگیران چه زمانی و در چه ساعاتی وارد سایت شده و کدام درس ها را گذرانده است.
- رشته ها و درس های مختلفی ایجاد کنید ، معلم و شاگردان هر درس را مشخص کنید، سطح دسترسی معلمان و شاگردان به هر درس را تعین کنید.
- گزارش نهائی هر کلاس را از معلمان یا از خود سیستم دریافت کنید و تصمیم گیری نمائید.
- آمار کلی همه فعالیت های سایت را دریافت و تحلیل کنید.
- و بسیاری کارهای دیگر که در راستای آموزش آنلاین انجام آنها لازم است
بعنوان معلم :
- بدون آشنائی با طراحی وب، درس های خود را روی اینترنت قرار دهید
- تمرین های مربوط به هر درس را طراحی کنید و آنها را روی سایت قرار دهید.
- امتحان های تستی طراحی کنید و جواب های صحیح و غلط را مشخص کنید. سیستم بطور آنلاین از دانش آموزانتان امتحان می گیرد و نمره آنها را مشخص می کند. همچنین میزان پیشرفت آنها و جایگاهشان نسبت به بقیه شاگردان را.
- بر ورود و خروج دانش آموزان ثبت نام شده ، نظارت داشته باشید. یعنی بدانید هریک از فراگیران چه زمانی و در چه ساعاتی وارد سایت شده و کدام درس ها را گذرانده است.
- در کلاس های آنلاین شرکت و تدریس کنید.
- در انجمن های سایت ، اشکالات شاگردان را پاسخ دهید.
- . . .
بعنوان شاگرد:
- در کلاس های دلخواهتان ثبت نام کنید ( با توجه به سیاست مدیر سایت )
- درس های مورد نظر را با فرمت های مختلف دریافت کنید.
- تمرین های مربوط به هر درس را برای بازبینی معلم روی سایت قرار دهید.
- در کلاس های آنلاین با حضور معلم و بقیه شاگردان شرکت کنید.
- در انجمن های سایت ، اشکالات خود را مطرح کنید و جواب بگیرید.
- . . .
البته این امکانات، تنها بخشی از امکانات موجود در سیستم های مدیریت آموزش است. همه سیستم ها نیز کارائی مشابهی ندارند. هریک نسبت به بقیه نقاط قوت و ضعفی دارد. در مورد امکانات و قوت و ضعف های این نرم افزار ها در آینده بیشتر خواهم نوشت.
و اما . یک نرم افزار مدیریت آموزش، چقدر در موفقیت آموزش آنلاین سهم دارد؟ باید گفت در بهترین حالت 20 درصد. اگر کارا ترین نرم افزار LMS را هم داشته باشید، بدون محتوای آموزشی مناسب هیچ موفقیتی نخواهید داشت. یک سایت آموزش آنلاین، بدون LMS ممکن است تا میزان زیادی در رسیدن به اهداف خود موفق باشد. ولی بدون محتوای آموزشی مناسب، مطمئن باشید که کوچک ترین موفقیتی نخواهد داشت. برای داشتن محتوای آموزش مناسبی که بتوان تحت وب ارائه کرد، شرایط و مهارت های خاصی لازم است که در یادداشت های آینده به آنها خواهیم پرداخت.
منبع=http://www.faragiri.com
مروري بر تحولات لينوكس فارسي در سالهاي اخير
بالاخره پس از دوماه کار، پارسیکس گنو/لینوکس 0.75 برای عرضه آماده شد. این نسخه کاملترین و پایدارترین انتشار پارسیکس گنو/لینوکس تاکنون بوده و تعداد بسیار زیادی بهینه سازی در این نسخه نسبت به نسخه 0.70 صورت گرفته است.
برخی از مهمترین تغییرات صورت گرفته عبارتند از:
- مانند ظاهر و جلوه جدید
- سیستم نصب بسیار بهبود یافته با قابلیت ارتقاء نسخههای نصب شده فعلی پارسیکس گنو/لینوکس (برای اطلاعات بیشتر، راهنمای نصب را ببینید)
- سیستم مدیریت خودکار ابزارهای ذخیره سازی USB
- میزکار GNOME 2.12.2
- هسته 2.6.14.5 بهینه شده برای i686 و k7
- کتابخانه libc6 بهینه شده برای i686 با پشتیبانی از NPTL
- محیط Xorg 6.9.0
- صفحات Splash برای بوت و GRUB
- مستندات آموزشی (راهنمای کاربری و راهنمای نصب)
همچنین بستههای بهروز رسانی شده مانند:
- مجموعه اداری OpenOffice.org 2.0.0
-بسته GIMP 2.2.10
- مرورگر Firefox 1.5
- پیام رسان Gaim 1.5.0
- سیستم udev 0.080
- ویرایشگر پارتیشن Gparted 0.0.9
- ابزار نویسنده دیسک Gnomebaker 0.5.0
- نمایشگر Evinve 0.4.0
و غیره ...
اين مجموعه شامل ويندوزهاي كاربردي به همراه نرم افزارهاي مورد نياز ذيل مي باشد:
1- ويندوز ويستا 2006 نسخه تكامل يافته با نگارش 5259
2- ويندوز مديا سنتر 2005 به صورت كامل وبدون محدوديت زماني ونصب آسان
3- ويندوز ايكس پي 2004 از نوع سرويس پك 2
4- ويندوز ايكس پي پرفيشنال 2002 با درج اتوماتيك سريال
5- داشتن نرم افزار پارتيشن مجيگ تحت بوتيبل سي دي براي هاردهاي ظرفيت بالا
6- داشتن نرم افزار هاردهاي مكستور پلاس ووسترن ديجيتال براي پارتيشن بندي ورفع بدسكتور وتعميرهارديسك
7- نرم افزار چك كننده رم ويا حافظه كامپيوتر از نظر سلامتي آن
8- داشتن نرم افزار NCبراي كاركردن در محيط سيستم عامل داس
9- داشتن نرم افزار درايوايميج ونورتون گوست براي گرفتن ايميج از ويندوز وبازيابي اطلاعات هاردديسك
10- داشتن فارسي ساز هوشمند براي نصب برروي ويندوزهاي سري ايكس پي
امكانات جديد ويندوز ويستا:
الف )داشتن محيطي كاربر پسند وانيميشني
ب) داشتن نرم افزار ضد جاسوسي وبزرگنمايي تصاوير در ويندوز ويستا
ج) داشتن نرم افزار ميكس بنام
چ) داشتن نرم افزار مديا پلير 11براي استفاده از تصاوير وصوت
د) داشتن نرم افزار آنتي هك وآنتي ويروس توسط مايكروسافت در ويندوز ويستا
خ) قراردادن بازي شطرنج وبازي كودكانه براي كاربران اين ويندوز
ع) داشتن زبان فارسي در ويندوز ويستا براي تايپ فارسي
كاربران گرامي براي استفاده از اين مجموعه بايد داراي DVD ROM باشيى
پروژههاي جديد در حوزه طرح ملي لينوكس فارسي به مناقصه گذاشته شد
ادامه مطلب
برخی از مهمترین تغییرات صورت گرفته عبارتند از:
- مانند ظاهر و جلوه جدید
- سیستم نصب بسیار بهبود یافته با قابلیت ارتقاء نسخههای نصب شده فعلی پارسیکس گنو/لینوکس (برای اطلاعات بیشتر، راهنمای نصب را ببینید)
- سیستم مدیریت خودکار ابزارهای ذخیره سازی USB
- میزکار GNOME 2.12.2
- هسته 2.6.14.5 بهینه شده برای i686 و k7
- کتابخانه libc6 بهینه شده برای i686 با پشتیبانی از NPTL
- محیط Xorg 6.9.0
- صفحات Splash برای بوت و GRUB
- مستندات آموزشی (راهنمای کاربری و راهنمای نصب)
همچنین بستههای بهروز رسانی شده مانند:
- مجموعه اداری OpenOffice.org 2.0.0
-بسته GIMP 2.2.10
- مرورگر Firefox 1.5
- پیام رسان Gaim 1.5.0
- سیستم udev 0.080
- ویرایشگر پارتیشن Gparted 0.0.9
- ابزار نویسنده دیسک Gnomebaker 0.5.0
- نمایشگر Evinve 0.4.0
و غیره ...
اين مجموعه شامل ويندوزهاي كاربردي به همراه نرم افزارهاي مورد نياز ذيل مي باشد:
1- ويندوز ويستا 2006 نسخه تكامل يافته با نگارش 5259
2- ويندوز مديا سنتر 2005 به صورت كامل وبدون محدوديت زماني ونصب آسان
3- ويندوز ايكس پي 2004 از نوع سرويس پك 2
4- ويندوز ايكس پي پرفيشنال 2002 با درج اتوماتيك سريال
5- داشتن نرم افزار پارتيشن مجيگ تحت بوتيبل سي دي براي هاردهاي ظرفيت بالا
6- داشتن نرم افزار هاردهاي مكستور پلاس ووسترن ديجيتال براي پارتيشن بندي ورفع بدسكتور وتعميرهارديسك
7- نرم افزار چك كننده رم ويا حافظه كامپيوتر از نظر سلامتي آن
8- داشتن نرم افزار NCبراي كاركردن در محيط سيستم عامل داس
9- داشتن نرم افزار درايوايميج ونورتون گوست براي گرفتن ايميج از ويندوز وبازيابي اطلاعات هاردديسك
10- داشتن فارسي ساز هوشمند براي نصب برروي ويندوزهاي سري ايكس پي
امكانات جديد ويندوز ويستا:
الف )داشتن محيطي كاربر پسند وانيميشني
ب) داشتن نرم افزار ضد جاسوسي وبزرگنمايي تصاوير در ويندوز ويستا
ج) داشتن نرم افزار ميكس بنام
چ) داشتن نرم افزار مديا پلير 11براي استفاده از تصاوير وصوت
د) داشتن نرم افزار آنتي هك وآنتي ويروس توسط مايكروسافت در ويندوز ويستا
خ) قراردادن بازي شطرنج وبازي كودكانه براي كاربران اين ويندوز
ع) داشتن زبان فارسي در ويندوز ويستا براي تايپ فارسي
كاربران گرامي براي استفاده از اين مجموعه بايد داراي DVD ROM باشيى
پروژههاي جديد در حوزه طرح ملي لينوكس فارسي به مناقصه گذاشته شد
ادامه مطلب
ويكي پديا متوالي web2
سال 2005 در محيط وب به عقيده بسياري همراه با زاده شدن ترسي جديد در دل فعالان اين جامعه بزرگ است. ترس از بزرگ و قدرتمند شدن گوگل! شايد هم بهتر باشد بگوييم مبدل شدن علاقه و اقبال عمومي به نوعي نفرت و اكراه. شركتهاي بسياري در اين محيط درحال رشد قارچ گونه هستند، ولي ظاهرا همواره پيشگامان محكوم به زير ذره بين رفتن هستند.
چندي پيش براي جستجوي چند واژه به سايت ويكيپديا (www.wikipedia.com) سري زدم. حاصل كار 5 ساله اين سايت (از ژانويه 2001 تا كنون) بيش از 2.200.000 لغت و عبارت تعريف شده به 10 زبان اصلي خود و بيش از 600.000 عبارت به حدود 60 زبان ديگر با ميزان نمايش حدود 2 ميليارد نمايش در ماه است، ولي اين آمار نبايد تنها معيار شما براي سنجش بزرگي ويكيپديا باشد. الگوريتم رشد اين سايت كه پيشبيني حجم آن در سالهاي آتي را مشكل نموده نيز بخشي از پتانسيل حجمي اين سايت محسوب ميگردد. آيا اين سايت ميتواند در ابعادي شبيه به گوگل ظاهر گردد؟ و اگر اينگونه شود آيا اين دايره المعارف پرطرفدار دچار چالش واكنشهايي مانند گوگل خواهد شد؟ (البته قصد بررسي علل ترسناك بودن تجمع عظيم اطلاعات در يك محل و يا مصارفي كه اين اطلاعات براي اين شركتها ميتواند داشته باشد را ندارم
اين خبر رو بخوننيد:
ترافيك شبكه چند زبانه سايت هاي ويكيپديا در سال گذشته 154 درصد رشد داشته است.
به گزارش يوروپين جورناليسم ، اين موضوع به تازگي از يافته هاي شركت تحقيقاتي Hitwise به دست آمده است و نشان مي دهد كه ويكيپديا توانسته است سايت هاي پر بيننده اي چون نيويورك تايمز ، دراج ريپورت و ساير سايت هاي خبري را پشت سر بگذارد.
ويكيپديا به تازگي 22.3 درصد از كليه كاربراني را كه در جستجوي اطلاعاتي راجع به واژه «نوار غزه» بوده اند را به سمت خود جذب كرده است.
بر اساس اطلاعات Hitwise اين ميزان پنج برابر بيشتر از كابراني است كه جذب GOOGLENEWS ، YAHOONEWS و يا BBC شده اند.
كلي شيركي ، استاد دانشگاه نيويورك در اين باره مي گويد:«ويكيپديا به عنوان يك دائرة المعارف آنلاين در سراسر وب ريشه دوانده و به مدل موفقي از انتشار گروهي در وب تبديل شده است».
وي معتقد است كابران ويكيپديا يك دائرةالمعارف آنلاين را كه خود تدوين گر آن هستند تشكيل داده اند اكه هر روز و هر ساعت اطلاعات آن به روز تر و دقيق تر مي شود.
.قابليت ويرايش در آن
Don't be afraid to edit—anyone can edit almost any page, and we encourage you to be bold (but please don't vandalize)! Find something that can be improved, either in content, grammar or formatting, and fix it.
You can't break Wikipedia. Anything can be fixed or improved later. So go ahead, edit an article and help make Wikipedia the best information source on the Internet!
Make your first edit right now:
1.Click edit this page above
2.Type a message
3.)Click save page to save your writing (for further experiments use the sandbox
از نكات ديگر اين پديده بزرگ توجه ویژه ويكي به زبان فارسي و قابليت ويرايش فارسي در ان است نتنها زبان فارسي بلكه صدها زبان ديگر
اگر دقت كنيد هنگام عضو شدن در اين سايت ويكي از شما مليت نميخواهد
چون ميداند كه در دنياي مجازي يا همان virtual earth و cyber space ديگر حد مرز و محدوديتي وجود ندارد و اين يكي از نشانهاي نسل جديد دهكده جهاني و web 2 است. و ابن را بدانيد اگر از ويكي حمايت كنيد او شما را چند برابر حمايت ميكند
به هر حال به اعتقاد من ويكيپديا را هم بايد به ليست نگرانيهاي دنياي مجازي اضافه نمود. شايد اولين شركتي كه در دنياي مجازي شروع به كسب محبوبيت نمود MSN باشد. دلايل مردم براي دوست داشتن متفاوت ولي نزديك بهم است و مايكروسافت عمده اين شرايط را دارا بود. و شايد مايكروسافت يكي از اولين شركتهايي بود كه چنين حجم گرويدن هوادارانش به مخالفانش را شاهد بود. تحليلگران عمده علت اين امر را ورود مايكروسافت به بيشتر عرصه هاي دنياي وب ميدانند.
گزارشی از صحبت هاي مدير ويكي را ببيند:
In every article, links will guide you to associated articles, often with additional information. You are welcome to add further information, cross-references, or citations, so long as you do so within Wikipedia's editing policies and to an appropriate standard. You do not need to fear accidentally damaging Wikipedia when you add or improve information, as other Wikipedians are always around to advise or correct obvious errors if needed, and the Wikipedia encyclopedia software, known as MediaWiki, is carefully designed to allow easy reversal of editorial mistakes.
Because Wikipedia is an ongoing work to which in principle anybody can contribute, it differs from a paper-based reference source in some very important ways. In particular, older articles tend to be more comprehensive and balanced, while newer articles may still contain significant misinformation, unencyclopedic content, or vandalism. Users need to be aware of this in order to obtain valid information and avoid misinformation which has been recently added and not yet removed. (See Wikipedia:Researching with Wikipedia for more details). However, unlike paper reference sources Wikipedia is completely up-to-date, with articles on topical events being created or updated within minutes or hours, rather than months or years for printed encyclopedias.
براي نمونه شناخت درست و گسترده ي سويه هاي گوناگون فرمانروايي ي ِ ديرپاي ساسانيان و بررسي و تحليل انتقادي آن، وظيفه ي هر ايراني ي دوستدار ايران و ارج گزار فرهنگ والاي آن است.
خوشبختانه امروزه رسانه ها و شناخت افزارهاي گوناگون نوشتاري و تصويري فراوان براي چنين رويكردي در دسترس است. يكي از اين رسانه ها، دانشنامه ي جهان شمول اينترنتي ي ويكيپديا ست كه درآمد بلندي را به ساسانيان اختصاص داده و آگاهي هاي بسياري را در دسترس جويندگان و خواستاران گذاشته است.
براي خواندن اين درآمد پرمايه و شاخه درآمدهاي آن و ديدن نگاره ها و نمايه هاي ديدني ي ِ همراهش، به نشاني ي ِ زير روي آوريد:
http://en.wikipedia.org/wiki/Sassanid_dynasty
از ديگر قابليتهاي ان ارتباط مستقيم با كار بران ,اموزش طريقه استفاده از ويكي.به غيراز مطالبي كه ما ميتوانيم در ويكي ويرايش كنيم حتي ميتوانيم مطالب ديگر را اظافه يا كم يا در ان تغييرات ايجاد كنيم .ويكي همچنين انتقاد پذير هم هست . اگرمشكلي در خدمات ان ميينيد و از طريقه edit هم كاري نميتوان كرد, كافيست به ويكي گزارش بدهيد و بعد ...شگفت اور است
نظر يكي از كاربران ر ببينيد:
صبحي راديو مي گفت اولين دايره المعارف رو كسي مثل ديده رو با كمك كساني مثل ولتر و روسو به رشته ي تحرير در آورد كه در زمان خودشون نخبگان و استادان فن بودن.
حالا بريتانيكا رو داريم كه نظارت روش هست, و ويكيپديا كه آنلاين هست و آماتورها به صورت داوطلبي توش اطلاعات وارد مي كنند.
يه بررسي انجام شده و ديده ان كه ويكيپديا سي و دو در صد خطاي بيشتر نسبت به بريتانيكا داره. با حاليش اينه كه بريتانيكا هم گاف هاي خيلي بزرگ داده. از جمله در تعريف كوارك!!!
پايه گذار ويكيپديا ولي, خيلي خوش بينه. مي گه نظارت رو دارن بيشتر مي كنن. كميته و تشكيلات براي بررسي داره, و...از من اگه بپرسين, مي خواد بره كه شاخ شه واسه ي بريتانيكا. بتونه يا نتونه, الله اعلم.
و حالا ما ويكيپديا را در پيش رو داريم: پادشاهي از متن مردم! ويكيپديا را مردم مينويسند، مردم ويرايش ميكنند و مردم ميخوانند. كجاي اين ترسناك است؟ ولي نگاهي به پروژه هاي آتي اين شركت (كه خود را در كل غير انتفاعي ميداند) ويكشنري، ويكيبوكس، ويكينيوز و چندين ويكي ديگر ميتوانند دل شمارا بلرزانند يا خير؟ آري! ويكيپديا نيز عرصه فعاليت خود را گسترش خواهد داد و روزي قطعا تمام توان و ظرفيت خود را به پيشبرد اهداف خود (كه بهترين نوع آنها ميتواند اقتصادي باشد) اختصاص خواهد داد.
وخبري ديگر:
دانشنامه ي اينترنتي ي ويكيپديا دست به ابتكاري سزاوار و كوششي شايسته زده و با افزودن ِ دو درآمد تازه و روشنگر بر متن دانشنامه به درست گرداني ي خطاي فاحش ِ سازمان آمريكايي ي نشنال جئوگرافيك در زمينه ي نام گذاري ي خليج فارس و جزيره هاي آن به نام هاي ساختگي -- كه چندي پيش صورت پذيرفت و با اعتراض گسترده ي ايرانيان رو به رو گرديد -- پرداخته است. اين اقدام تاريخي و فرهنگي ي تدوين كنندگان ويكيپديا در خور ارج شناسي و سزاوار آفرين و درود است.
هم ميهن كوشنده و پژوهنده مان آقاي پژمان اكبر زاده، امروز پيام زير را به اين دفتر فرستاده است كه نشاني ي ويكيپديا و نيز نشاني ي صفحه ي روزنامه ي شرق را در بر دارد كه ترجمه ي او از اين دو درآمد در آن نشريافته است. با سپاس از پژمان، متن پيام او را براي آگاهي ي دوستداران حقيقت، در پي مي آورم. ج. د.
ين دانشنامه نيز كه همواره در حال به روز كردن داده هاى خود است دو درآمد (مدخل) تازه به بخش هاى مربوط به خليج پارس و سازمان نشنال جئوگرافيك افزوده است. نخستين درآمد، در حقيقت زيرمجموعه اى است از مطالب مربوط به پيشينه سازمان نشنال جئوگرافيك و «جدال نامگذارى با ايران» «Naming Controversy with Iran Persia» نام دارد. در اين بخش اين مطالب وارد شده است: «به تازگى مجله از سوى ده ها هزار نفر از خوانندگانش در سراسر جهان متهم به نقض بى طرفى در رابطه با نام هاى مورد استفاده در نقشه هاى خاورميانه در اطلس ۲۰۰۵ خود شده است. نشنال جئوگرافيك در تازه ترين اطلس اش، جزاير تنب بزرگ، كوچك و ابوموسى را اشغال شده از سوى ايران و مورد ادعاى امارات متحده عربى شناخت. نشنال جئوگرافيك همچنين براى جزاير ايرانى كيش و لاوان نام هاى عربى اختيار كرد و نام «خليج عربى» را به عنوان نام دوم خليج پارس مورد استفاده قرار داد. اين كار موجب اعتراض شديد ايرانيان (به ويژه كاربران اينترنت) شد كه به اقدام دولت ايران براى ممنوع ساختن پخش نشريات نشنال جئوگرافيك در ايران انجاميد. پس از آن، نشنال جئوگرافيك تصديق كرد كه استفاده از نام عربى «قيس» براى جزيره كيش نادرست بوده است. اين سازمان همچنين هرگونه عبارت كنايه آميز درباره وضعيت جزاير سه گانه را حذف كرد و همچنين درباره نام خليج عربى توضيحى در اطلس ارائه كرد. [ ترجمه اين توضيح در پايان همين مقاله آمده است] اين تصحيحات در نقشه هاى اينترنتى انجام شده ولى قول داده شده كه در نسخه هاى بعدى نقشه هاى چاپى نيز اعمال گردد.» ويكيپديا گذشته از افزودن نوشتار بالا به تاريخچه نشنال جئوگرافيك، درآمد مستقل ديگرى نيز با عنوان «كشمكش سر نام خليج پارس» «Dispute Over the Name of the Persian Gulf» روى تارنما (وب سايت) خود قرار داده كه برگردان پارسى آن چنين است: «مشاجره اى بر سر نام خليج پارس در بين است كه آيا بايد خليج پارس ناميده شود و يا خليج عربى. تقريباً در همه نقشه هايى كه پيش از دهه ۱۹۶۰ به چاپ رسيده و بيشتر نوشته ها، نقشه ها و اسناد بين المللى در دوران اخير، اين پهنه آبى با نام خليج پارس شناخته شده است كه نشان از كاربرد سنتى اين نام از سوى جغرافيدانان يونانى: بطلميوس و استرابو و همچنين حقايق جغرافيايى زمانى دارد كه امپراتورى نيرومند پارس (ايران) همه خطوط ساحلى شمالى و شمارى از امارت هاى محلى در سواحل عربى را دربرداشت. ولى از دهه ۱۹۶۰ با ظهور ناسيوناليسم عربى تعدادى از كشورهاى عربى، شامل آنهايى كه در حاشيه خليج پارس قرار دارند براى ناميدن اين آبراه، كاربرد عبارت عربى «الخليج العربى» را آغاز كردند. اين حركت با كاهش تاثير ايران در اولويت بندى هاى سياسى _ اقتصادى بخش انگليسى زبان جهان غرب همزمان و موجب پذيرش فزاينده اين نام در سياست هاى منطقه اى و بيشتر امور مرتبط با نفت شد. تا پايان سده نوزدهم ميلادى، «خليج عربى» براى منطقه اى كه امروزه به نام درياى سرخ شناخته مى شود مورد استفاده قرار مى گرفته است. در نقشه هاى اروپايى، اين نام از بطلميوس و استرابو اقتباس گرديد كه اين آبراه را Sinus Arabicus (خليج عربى) ناميده بودند. هردوى اين جغرافيدانان يونانى، «خليج پارس» (Persian Gulf) را به آبراه ميان شبه جزيره عربستان و ايران اختصاص دادند. در اوايل دوره اسلامى، جغرافيدانان مسلمان نيز همين كار را كردند و اين آبراه را «بحر فارسى» يا «الخليج الفارسى» ناميدند. سپس بيشتر نقشه هاى اروپايى از عناوين مشابهى استفاده كردند: Sinus Persicus, Golf, Golfo di... Persia نام هايى كه احتمالاً از منابع اسلامى اقتباس شده اند. در دوره كوتاهى در سده هفدهم نيز نام هايى چون «خليج بصره» مورد كاربرد قرار گرفت كه به بصره كه در آن زمان يك بندر بازرگانى مهم در منطقه بود اشاره داشت. اين موضوع، بسيار بحث برانگيز باقى مانده است؛ به ويژه كه دولت هاى منطقه، از بازى رقابت جويانه بر سر نام در محاورات داخلى و همچنين بين المللى با ديگر كشورها و سازمان هاى جهانى جانبدارى مى كنند. برخى گروه ها مى كوشند تا با كاربرد نام هايى چون «خليج» يا «خليج عربى _ پارسى» از اين كشمكش دور بمانند. پس از انقلاب ايران در ۱۹۷۹ برخى كاربرد نام «خليج اسلامى» را پيشنهاد كردند ولى اين ايده پس از اينكه ايران مورد تجاوز همسايه مسلمان خود، عراق قرار گرفت سريعاً به فراموشى سپرده شد. احتمالاً مشهورترين كسى كه اخيراً از عبارت «خليج اسلامى» استفاده كرده اسامه بن لادن است. سازمان ملل متحد در موقعيت هاى گوناگون از اعضاى خود خواسته است كه براى اين منطقه تنها از «خليج پارس» به عنوان نام استاندارد جغرافيايى استفاده كنند. اخيراً شوراى امنيت سازمان ملل در سال هاى ۱۹۹۴ و ۱۹۹۹ با صدور دو دستورالعمل، موضع پيشين خود در اين زمينه را تصريح كرده است. در ايالات متحده آمريكا، از زمان تصميم شوراى نام هاى جغرافيايى وزارت امور خارجه در ،۱۹۱۷ نام تاييد شده اين آبراه، «خليج پارس» است. اين تصميم همچنان به قوت خود باقى است. در سال هاى اخير به دليل گسترش همكارى با كشورهاى عربى حوزه خليج پارس، بخش هاى مختلف نيروهاى مسلح آمريكا دستورالعمل هايى را براى اعضاى خود صادر كرده اند تا در عمليات هاى خود در منطقه از عبارت «خليج عربى» استفاده كنند («خليج پارس» همچنان به طور رسمى در وب سايت ها و اسناد چاپى مورد كاربرد قرار مى گيرد)؛ اين كار به دليل گرايش به دنبال كردن موافقت نامه هاى محلى، جلوگيرى از دلخورى [اعراب] و پيروى از قوانين محلى _ همچون قوانين امارات متحده عربى كه كاربرد نام خليج پارس را ممنوع كرده است _ صورت پذيرفته است. به دلايلى مشابه، شعبه هاى دانشگاه هاى آمريكايى در منطقه نيز نام «خليج پارس» را از نوشته هاى آموزشى خود حذف كرده اند. در سال ۲۰۰۴ انجمن ملى جغرافيا [نشنال جئوگرافيك] در نسخه جديد اطلس جهان خود از نام «خليج عربى» به عنوان نام دوم خليج پارس در پرانتز استفاده كرد. اين اقدام، مورد اعتراض شديد ايرانيان قرار گرفت كه دولت ايران را به اقدام و ممنوع ساختن پخش اطلس در ايران سوق داد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۴ نشنال جئوگرافيك در تصميم خود تجديدنظر و [در تارنماى خود] اطلس به روز شده اى منتشر ساخت كه عبارت داخل پرانتز از آن حذف و توضيحى بدين شرح به آن اضافه شد: «عبارتى كه از نظر تاريخى درست است و بيشتر مورد كاربرد قرار مى گيرد خليج پارس است ولى برخى آن را خليج عربى مى نامند.» نشنال جئوگرافيك همچنين نام هاى دوم يا جايگزين شده عربى براى جزاير ايرانى كيش و لاوان را با نام هاى پارسى شان جايگزين ساخت.»
• • •
گفتنى است ويكيپديا برخلاف بيشتر دانشنامه هاى غربى كه واقعيات مربوط به ايران را ناديده مى گيرند و يا بى اهميت مى شمارند، در درآمدهاى مرتبط به ايران بسيارى از واقعيات را بطور فشرده بازتابانده است كه از آن جمله مى توان به بخشى از مطالب مندرج در بخش جزيره هاى تنب كوچك و بزرگ اشاره كرد: «اين جزاير به تازگى مورد ادعاى شيخ امارات متحده عربى است كه اين ادعا توسط هيچيك از سازمان هاى جهانى به رسميت شناخته نشده است. اين جزاير هيچگاه تحت كنترل امارات نبوده اند.»
* سخنگوى سازمان خليج پارس در ايران
در رشته دو و ميداني استقامتي، ميگويند بهترين راه پيروز شدن اين است كه بتوانيد تا آخرين لحظات نفر دوم باشيد. بدين ترتيب ميتوانيد كمترين انرژي را براي اول شدن صرف كنيد. گوگل يكبار اينكار را در چند ميدان همزمان انجام داد! در رقابت با ياهو، مايكروسافت و سايرين. و حال بايد ديد كه آيا ويكيپديا ميتواند با همين استراتژي پيش برود يا خير. ويكيپديا تمام پتانسيل را دارد هرچند به گفته برخي سايت ويكيپديا شايد به بزرگي گوگل نشود و يا همچنان محبوب باقي بماند چراكه با دخالت تمام كاربران در رشد خود، راهي كاملا دموكراتيك را در پيش گرفته است و به علت رويه غير انتفاعي خود، با ديگران متفاوت است.
من ويكي پديا رو مثل بانك اطلاعاتي كاملي میدونم كه بيشتر مطالب قابل ثبت شدن در اين شاهراه بزرگ هستند و هر مطلب و نگاشته اي به طور بسيار ساده از نظر ما و به طور بسيار پيشرفته و شگفت اوري در اين دهكده "بله دهكده" كلاسه ميشوند.و روز به روز از ایرادات ان با كمك همين کاربران كمتر و محتويات ان کاملتر میشود .دهكده اي كه كاربران دنيا ان را ميسازند .شايد خود انان هم متوجه نباشند با وجوي كه روز به روز نام اين دهكده رو بزرگتر و خشتي به خشت هاي ان اظافه ميكنند.
چندي پيش براي جستجوي چند واژه به سايت ويكيپديا (www.wikipedia.com) سري زدم. حاصل كار 5 ساله اين سايت (از ژانويه 2001 تا كنون) بيش از 2.200.000 لغت و عبارت تعريف شده به 10 زبان اصلي خود و بيش از 600.000 عبارت به حدود 60 زبان ديگر با ميزان نمايش حدود 2 ميليارد نمايش در ماه است، ولي اين آمار نبايد تنها معيار شما براي سنجش بزرگي ويكيپديا باشد. الگوريتم رشد اين سايت كه پيشبيني حجم آن در سالهاي آتي را مشكل نموده نيز بخشي از پتانسيل حجمي اين سايت محسوب ميگردد. آيا اين سايت ميتواند در ابعادي شبيه به گوگل ظاهر گردد؟ و اگر اينگونه شود آيا اين دايره المعارف پرطرفدار دچار چالش واكنشهايي مانند گوگل خواهد شد؟ (البته قصد بررسي علل ترسناك بودن تجمع عظيم اطلاعات در يك محل و يا مصارفي كه اين اطلاعات براي اين شركتها ميتواند داشته باشد را ندارم
اين خبر رو بخوننيد:
ترافيك شبكه چند زبانه سايت هاي ويكيپديا در سال گذشته 154 درصد رشد داشته است.
به گزارش يوروپين جورناليسم ، اين موضوع به تازگي از يافته هاي شركت تحقيقاتي Hitwise به دست آمده است و نشان مي دهد كه ويكيپديا توانسته است سايت هاي پر بيننده اي چون نيويورك تايمز ، دراج ريپورت و ساير سايت هاي خبري را پشت سر بگذارد.
ويكيپديا به تازگي 22.3 درصد از كليه كاربراني را كه در جستجوي اطلاعاتي راجع به واژه «نوار غزه» بوده اند را به سمت خود جذب كرده است.
بر اساس اطلاعات Hitwise اين ميزان پنج برابر بيشتر از كابراني است كه جذب GOOGLENEWS ، YAHOONEWS و يا BBC شده اند.
كلي شيركي ، استاد دانشگاه نيويورك در اين باره مي گويد:«ويكيپديا به عنوان يك دائرة المعارف آنلاين در سراسر وب ريشه دوانده و به مدل موفقي از انتشار گروهي در وب تبديل شده است».
وي معتقد است كابران ويكيپديا يك دائرةالمعارف آنلاين را كه خود تدوين گر آن هستند تشكيل داده اند اكه هر روز و هر ساعت اطلاعات آن به روز تر و دقيق تر مي شود.
.قابليت ويرايش در آن
Don't be afraid to edit—anyone can edit almost any page, and we encourage you to be bold (but please don't vandalize)! Find something that can be improved, either in content, grammar or formatting, and fix it.
You can't break Wikipedia. Anything can be fixed or improved later. So go ahead, edit an article and help make Wikipedia the best information source on the Internet!
Make your first edit right now:
1.Click edit this page above
2.Type a message
3.)Click save page to save your writing (for further experiments use the sandbox
از نكات ديگر اين پديده بزرگ توجه ویژه ويكي به زبان فارسي و قابليت ويرايش فارسي در ان است نتنها زبان فارسي بلكه صدها زبان ديگر
اگر دقت كنيد هنگام عضو شدن در اين سايت ويكي از شما مليت نميخواهد
چون ميداند كه در دنياي مجازي يا همان virtual earth و cyber space ديگر حد مرز و محدوديتي وجود ندارد و اين يكي از نشانهاي نسل جديد دهكده جهاني و web 2 است. و ابن را بدانيد اگر از ويكي حمايت كنيد او شما را چند برابر حمايت ميكند
به هر حال به اعتقاد من ويكيپديا را هم بايد به ليست نگرانيهاي دنياي مجازي اضافه نمود. شايد اولين شركتي كه در دنياي مجازي شروع به كسب محبوبيت نمود MSN باشد. دلايل مردم براي دوست داشتن متفاوت ولي نزديك بهم است و مايكروسافت عمده اين شرايط را دارا بود. و شايد مايكروسافت يكي از اولين شركتهايي بود كه چنين حجم گرويدن هوادارانش به مخالفانش را شاهد بود. تحليلگران عمده علت اين امر را ورود مايكروسافت به بيشتر عرصه هاي دنياي وب ميدانند.
گزارشی از صحبت هاي مدير ويكي را ببيند:
In every article, links will guide you to associated articles, often with additional information. You are welcome to add further information, cross-references, or citations, so long as you do so within Wikipedia's editing policies and to an appropriate standard. You do not need to fear accidentally damaging Wikipedia when you add or improve information, as other Wikipedians are always around to advise or correct obvious errors if needed, and the Wikipedia encyclopedia software, known as MediaWiki, is carefully designed to allow easy reversal of editorial mistakes.
Because Wikipedia is an ongoing work to which in principle anybody can contribute, it differs from a paper-based reference source in some very important ways. In particular, older articles tend to be more comprehensive and balanced, while newer articles may still contain significant misinformation, unencyclopedic content, or vandalism. Users need to be aware of this in order to obtain valid information and avoid misinformation which has been recently added and not yet removed. (See Wikipedia:Researching with Wikipedia for more details). However, unlike paper reference sources Wikipedia is completely up-to-date, with articles on topical events being created or updated within minutes or hours, rather than months or years for printed encyclopedias.
براي نمونه شناخت درست و گسترده ي سويه هاي گوناگون فرمانروايي ي ِ ديرپاي ساسانيان و بررسي و تحليل انتقادي آن، وظيفه ي هر ايراني ي دوستدار ايران و ارج گزار فرهنگ والاي آن است.
خوشبختانه امروزه رسانه ها و شناخت افزارهاي گوناگون نوشتاري و تصويري فراوان براي چنين رويكردي در دسترس است. يكي از اين رسانه ها، دانشنامه ي جهان شمول اينترنتي ي ويكيپديا ست كه درآمد بلندي را به ساسانيان اختصاص داده و آگاهي هاي بسياري را در دسترس جويندگان و خواستاران گذاشته است.
براي خواندن اين درآمد پرمايه و شاخه درآمدهاي آن و ديدن نگاره ها و نمايه هاي ديدني ي ِ همراهش، به نشاني ي ِ زير روي آوريد:
http://en.wikipedia.org/wiki/Sassanid_dynasty
از ديگر قابليتهاي ان ارتباط مستقيم با كار بران ,اموزش طريقه استفاده از ويكي.به غيراز مطالبي كه ما ميتوانيم در ويكي ويرايش كنيم حتي ميتوانيم مطالب ديگر را اظافه يا كم يا در ان تغييرات ايجاد كنيم .ويكي همچنين انتقاد پذير هم هست . اگرمشكلي در خدمات ان ميينيد و از طريقه edit هم كاري نميتوان كرد, كافيست به ويكي گزارش بدهيد و بعد ...شگفت اور است
نظر يكي از كاربران ر ببينيد:
صبحي راديو مي گفت اولين دايره المعارف رو كسي مثل ديده رو با كمك كساني مثل ولتر و روسو به رشته ي تحرير در آورد كه در زمان خودشون نخبگان و استادان فن بودن.
حالا بريتانيكا رو داريم كه نظارت روش هست, و ويكيپديا كه آنلاين هست و آماتورها به صورت داوطلبي توش اطلاعات وارد مي كنند.
يه بررسي انجام شده و ديده ان كه ويكيپديا سي و دو در صد خطاي بيشتر نسبت به بريتانيكا داره. با حاليش اينه كه بريتانيكا هم گاف هاي خيلي بزرگ داده. از جمله در تعريف كوارك!!!
پايه گذار ويكيپديا ولي, خيلي خوش بينه. مي گه نظارت رو دارن بيشتر مي كنن. كميته و تشكيلات براي بررسي داره, و...از من اگه بپرسين, مي خواد بره كه شاخ شه واسه ي بريتانيكا. بتونه يا نتونه, الله اعلم.
و حالا ما ويكيپديا را در پيش رو داريم: پادشاهي از متن مردم! ويكيپديا را مردم مينويسند، مردم ويرايش ميكنند و مردم ميخوانند. كجاي اين ترسناك است؟ ولي نگاهي به پروژه هاي آتي اين شركت (كه خود را در كل غير انتفاعي ميداند) ويكشنري، ويكيبوكس، ويكينيوز و چندين ويكي ديگر ميتوانند دل شمارا بلرزانند يا خير؟ آري! ويكيپديا نيز عرصه فعاليت خود را گسترش خواهد داد و روزي قطعا تمام توان و ظرفيت خود را به پيشبرد اهداف خود (كه بهترين نوع آنها ميتواند اقتصادي باشد) اختصاص خواهد داد.
وخبري ديگر:
دانشنامه ي اينترنتي ي ويكيپديا دست به ابتكاري سزاوار و كوششي شايسته زده و با افزودن ِ دو درآمد تازه و روشنگر بر متن دانشنامه به درست گرداني ي خطاي فاحش ِ سازمان آمريكايي ي نشنال جئوگرافيك در زمينه ي نام گذاري ي خليج فارس و جزيره هاي آن به نام هاي ساختگي -- كه چندي پيش صورت پذيرفت و با اعتراض گسترده ي ايرانيان رو به رو گرديد -- پرداخته است. اين اقدام تاريخي و فرهنگي ي تدوين كنندگان ويكيپديا در خور ارج شناسي و سزاوار آفرين و درود است.
هم ميهن كوشنده و پژوهنده مان آقاي پژمان اكبر زاده، امروز پيام زير را به اين دفتر فرستاده است كه نشاني ي ويكيپديا و نيز نشاني ي صفحه ي روزنامه ي شرق را در بر دارد كه ترجمه ي او از اين دو درآمد در آن نشريافته است. با سپاس از پژمان، متن پيام او را براي آگاهي ي دوستداران حقيقت، در پي مي آورم. ج. د.
ين دانشنامه نيز كه همواره در حال به روز كردن داده هاى خود است دو درآمد (مدخل) تازه به بخش هاى مربوط به خليج پارس و سازمان نشنال جئوگرافيك افزوده است. نخستين درآمد، در حقيقت زيرمجموعه اى است از مطالب مربوط به پيشينه سازمان نشنال جئوگرافيك و «جدال نامگذارى با ايران» «Naming Controversy with Iran Persia» نام دارد. در اين بخش اين مطالب وارد شده است: «به تازگى مجله از سوى ده ها هزار نفر از خوانندگانش در سراسر جهان متهم به نقض بى طرفى در رابطه با نام هاى مورد استفاده در نقشه هاى خاورميانه در اطلس ۲۰۰۵ خود شده است. نشنال جئوگرافيك در تازه ترين اطلس اش، جزاير تنب بزرگ، كوچك و ابوموسى را اشغال شده از سوى ايران و مورد ادعاى امارات متحده عربى شناخت. نشنال جئوگرافيك همچنين براى جزاير ايرانى كيش و لاوان نام هاى عربى اختيار كرد و نام «خليج عربى» را به عنوان نام دوم خليج پارس مورد استفاده قرار داد. اين كار موجب اعتراض شديد ايرانيان (به ويژه كاربران اينترنت) شد كه به اقدام دولت ايران براى ممنوع ساختن پخش نشريات نشنال جئوگرافيك در ايران انجاميد. پس از آن، نشنال جئوگرافيك تصديق كرد كه استفاده از نام عربى «قيس» براى جزيره كيش نادرست بوده است. اين سازمان همچنين هرگونه عبارت كنايه آميز درباره وضعيت جزاير سه گانه را حذف كرد و همچنين درباره نام خليج عربى توضيحى در اطلس ارائه كرد. [ ترجمه اين توضيح در پايان همين مقاله آمده است] اين تصحيحات در نقشه هاى اينترنتى انجام شده ولى قول داده شده كه در نسخه هاى بعدى نقشه هاى چاپى نيز اعمال گردد.» ويكيپديا گذشته از افزودن نوشتار بالا به تاريخچه نشنال جئوگرافيك، درآمد مستقل ديگرى نيز با عنوان «كشمكش سر نام خليج پارس» «Dispute Over the Name of the Persian Gulf» روى تارنما (وب سايت) خود قرار داده كه برگردان پارسى آن چنين است: «مشاجره اى بر سر نام خليج پارس در بين است كه آيا بايد خليج پارس ناميده شود و يا خليج عربى. تقريباً در همه نقشه هايى كه پيش از دهه ۱۹۶۰ به چاپ رسيده و بيشتر نوشته ها، نقشه ها و اسناد بين المللى در دوران اخير، اين پهنه آبى با نام خليج پارس شناخته شده است كه نشان از كاربرد سنتى اين نام از سوى جغرافيدانان يونانى: بطلميوس و استرابو و همچنين حقايق جغرافيايى زمانى دارد كه امپراتورى نيرومند پارس (ايران) همه خطوط ساحلى شمالى و شمارى از امارت هاى محلى در سواحل عربى را دربرداشت. ولى از دهه ۱۹۶۰ با ظهور ناسيوناليسم عربى تعدادى از كشورهاى عربى، شامل آنهايى كه در حاشيه خليج پارس قرار دارند براى ناميدن اين آبراه، كاربرد عبارت عربى «الخليج العربى» را آغاز كردند. اين حركت با كاهش تاثير ايران در اولويت بندى هاى سياسى _ اقتصادى بخش انگليسى زبان جهان غرب همزمان و موجب پذيرش فزاينده اين نام در سياست هاى منطقه اى و بيشتر امور مرتبط با نفت شد. تا پايان سده نوزدهم ميلادى، «خليج عربى» براى منطقه اى كه امروزه به نام درياى سرخ شناخته مى شود مورد استفاده قرار مى گرفته است. در نقشه هاى اروپايى، اين نام از بطلميوس و استرابو اقتباس گرديد كه اين آبراه را Sinus Arabicus (خليج عربى) ناميده بودند. هردوى اين جغرافيدانان يونانى، «خليج پارس» (Persian Gulf) را به آبراه ميان شبه جزيره عربستان و ايران اختصاص دادند. در اوايل دوره اسلامى، جغرافيدانان مسلمان نيز همين كار را كردند و اين آبراه را «بحر فارسى» يا «الخليج الفارسى» ناميدند. سپس بيشتر نقشه هاى اروپايى از عناوين مشابهى استفاده كردند: Sinus Persicus, Golf, Golfo di... Persia نام هايى كه احتمالاً از منابع اسلامى اقتباس شده اند. در دوره كوتاهى در سده هفدهم نيز نام هايى چون «خليج بصره» مورد كاربرد قرار گرفت كه به بصره كه در آن زمان يك بندر بازرگانى مهم در منطقه بود اشاره داشت. اين موضوع، بسيار بحث برانگيز باقى مانده است؛ به ويژه كه دولت هاى منطقه، از بازى رقابت جويانه بر سر نام در محاورات داخلى و همچنين بين المللى با ديگر كشورها و سازمان هاى جهانى جانبدارى مى كنند. برخى گروه ها مى كوشند تا با كاربرد نام هايى چون «خليج» يا «خليج عربى _ پارسى» از اين كشمكش دور بمانند. پس از انقلاب ايران در ۱۹۷۹ برخى كاربرد نام «خليج اسلامى» را پيشنهاد كردند ولى اين ايده پس از اينكه ايران مورد تجاوز همسايه مسلمان خود، عراق قرار گرفت سريعاً به فراموشى سپرده شد. احتمالاً مشهورترين كسى كه اخيراً از عبارت «خليج اسلامى» استفاده كرده اسامه بن لادن است. سازمان ملل متحد در موقعيت هاى گوناگون از اعضاى خود خواسته است كه براى اين منطقه تنها از «خليج پارس» به عنوان نام استاندارد جغرافيايى استفاده كنند. اخيراً شوراى امنيت سازمان ملل در سال هاى ۱۹۹۴ و ۱۹۹۹ با صدور دو دستورالعمل، موضع پيشين خود در اين زمينه را تصريح كرده است. در ايالات متحده آمريكا، از زمان تصميم شوراى نام هاى جغرافيايى وزارت امور خارجه در ،۱۹۱۷ نام تاييد شده اين آبراه، «خليج پارس» است. اين تصميم همچنان به قوت خود باقى است. در سال هاى اخير به دليل گسترش همكارى با كشورهاى عربى حوزه خليج پارس، بخش هاى مختلف نيروهاى مسلح آمريكا دستورالعمل هايى را براى اعضاى خود صادر كرده اند تا در عمليات هاى خود در منطقه از عبارت «خليج عربى» استفاده كنند («خليج پارس» همچنان به طور رسمى در وب سايت ها و اسناد چاپى مورد كاربرد قرار مى گيرد)؛ اين كار به دليل گرايش به دنبال كردن موافقت نامه هاى محلى، جلوگيرى از دلخورى [اعراب] و پيروى از قوانين محلى _ همچون قوانين امارات متحده عربى كه كاربرد نام خليج پارس را ممنوع كرده است _ صورت پذيرفته است. به دلايلى مشابه، شعبه هاى دانشگاه هاى آمريكايى در منطقه نيز نام «خليج پارس» را از نوشته هاى آموزشى خود حذف كرده اند. در سال ۲۰۰۴ انجمن ملى جغرافيا [نشنال جئوگرافيك] در نسخه جديد اطلس جهان خود از نام «خليج عربى» به عنوان نام دوم خليج پارس در پرانتز استفاده كرد. اين اقدام، مورد اعتراض شديد ايرانيان قرار گرفت كه دولت ايران را به اقدام و ممنوع ساختن پخش اطلس در ايران سوق داد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۴ نشنال جئوگرافيك در تصميم خود تجديدنظر و [در تارنماى خود] اطلس به روز شده اى منتشر ساخت كه عبارت داخل پرانتز از آن حذف و توضيحى بدين شرح به آن اضافه شد: «عبارتى كه از نظر تاريخى درست است و بيشتر مورد كاربرد قرار مى گيرد خليج پارس است ولى برخى آن را خليج عربى مى نامند.» نشنال جئوگرافيك همچنين نام هاى دوم يا جايگزين شده عربى براى جزاير ايرانى كيش و لاوان را با نام هاى پارسى شان جايگزين ساخت.»
• • •
گفتنى است ويكيپديا برخلاف بيشتر دانشنامه هاى غربى كه واقعيات مربوط به ايران را ناديده مى گيرند و يا بى اهميت مى شمارند، در درآمدهاى مرتبط به ايران بسيارى از واقعيات را بطور فشرده بازتابانده است كه از آن جمله مى توان به بخشى از مطالب مندرج در بخش جزيره هاى تنب كوچك و بزرگ اشاره كرد: «اين جزاير به تازگى مورد ادعاى شيخ امارات متحده عربى است كه اين ادعا توسط هيچيك از سازمان هاى جهانى به رسميت شناخته نشده است. اين جزاير هيچگاه تحت كنترل امارات نبوده اند.»
* سخنگوى سازمان خليج پارس در ايران
در رشته دو و ميداني استقامتي، ميگويند بهترين راه پيروز شدن اين است كه بتوانيد تا آخرين لحظات نفر دوم باشيد. بدين ترتيب ميتوانيد كمترين انرژي را براي اول شدن صرف كنيد. گوگل يكبار اينكار را در چند ميدان همزمان انجام داد! در رقابت با ياهو، مايكروسافت و سايرين. و حال بايد ديد كه آيا ويكيپديا ميتواند با همين استراتژي پيش برود يا خير. ويكيپديا تمام پتانسيل را دارد هرچند به گفته برخي سايت ويكيپديا شايد به بزرگي گوگل نشود و يا همچنان محبوب باقي بماند چراكه با دخالت تمام كاربران در رشد خود، راهي كاملا دموكراتيك را در پيش گرفته است و به علت رويه غير انتفاعي خود، با ديگران متفاوت است.
من ويكي پديا رو مثل بانك اطلاعاتي كاملي میدونم كه بيشتر مطالب قابل ثبت شدن در اين شاهراه بزرگ هستند و هر مطلب و نگاشته اي به طور بسيار ساده از نظر ما و به طور بسيار پيشرفته و شگفت اوري در اين دهكده "بله دهكده" كلاسه ميشوند.و روز به روز از ایرادات ان با كمك همين کاربران كمتر و محتويات ان کاملتر میشود .دهكده اي كه كاربران دنيا ان را ميسازند .شايد خود انان هم متوجه نباشند با وجوي كه روز به روز نام اين دهكده رو بزرگتر و خشتي به خشت هاي ان اظافه ميكنند.
جديدترين گفت وگو با آلوين تافلر: نگاه تازه به آينده
جديدترين گفت وگو با آلوين تافلر:نگاه تازه به آينده
9 ارديبهشت 1385 - همشهری - آلوين تافلر در ايران نويسنده اي نام آشناست. وي با نوشتن كتاب هايي مانند موج سوم و شوك آينده، پيش بيني هايي را درباره ماهيت در حال تحول جامعه جهاني ابراز كرد كه زاويه ديد جديدي را در اختيار خواننده مي گذارد. تازه ترين كتاب وي كه با همكاري همسرش نوشته شده است، «ثروت انقلابي: چگونه آفريده مي شود و چگونه زندگي ما را تغيير خواهد داد؛» نام دارد. وي در اين كتاب از اقتصاد، جامعه شناسي، سياست و عرصه هاي ديگر زندگي سخن به ميان مي آورد. در مصاحبه اي كه در اين باره با وي انجام شده است، تافلر ديدگاههاي جديد خود را درباره تأثير فناوري اطلاع رساني و
ادامه مطلب
استراتژيهاي تجارت الكترونيكي
كتابخانه ها در واقع بشدت درگير معاملات سازمان به سازمان هستند كه بسياري از آنها قبل از اينكه مفهوم الكترونيكي مطرح شود وجود داشته اند. اين نوع تراكنشها در سه دسته كلي قرار مي گيرند:
1- تراكنشها با ساير كتابخانه ها و سازمانهايي كه در كتابخانه ها وجود دارند.
2- تراكنش با تأمين كنندگان
3- انواع حمايت ها و شراكتها كه مي توانند اشكال مختلفي داشته باشند.
تعامل با ديگر كتابخانه مي تواند شامل تحويل مدرك بصورت ديجيتالي و يا امانت بين كتابخانه اي باشد. در مواردي كه كتابخانه ها براي فراهم سازي سرويسهاي مجازي براي مشتريان حركت مي كنند، تحويل مدرك مي تواند نوعي تراكنش B2C هم تلقي شود.
ديگر سازمانهاي مستقر در كتابخانه از قبيل خدمات كتابشناسي اساساً سرگرم تعامل در زمينه فراهم كردن سوابق كتابشناسي به كتابخانه ها هستند. براي مثال مي توان از سيستم OCLC نام برد كه كل تجارتش مبتني بر كتابخانه هاست اما كاري را كه انجام مي دهد فراهم كردن كل ركوردهاي كتابشناسي موجود در كتابخانه هاي عضو خودش مي باشد.
روابط كتابخانه ها با تأمين كنندگان بطور فزاينده اي روي تعاملات ديجيتالي استوار مي گردد. به عبارتي امر خريد كتابها و نشريات ادواري بطور الكترونيكي انجام مي پذيرد. و با توجه به اينكه نسبت بسيار بالاتري از اشتراك مجلات از طريق منابع درون خطي تمام متني از قبيل Proquest ، Elsevier و ebsco صورت مي گيرد اين تراكنشها ديگر كاملاً مبتني بر سيستم ديجيتالي خواهند بود. در مورد ايران، از آنجائيكه سيستم خريد و پرداخت ما براي اين اشتراكها از طريق سيستم بانكي است، تراكنشها كاملاً ديجيتالي نيستند بلكه دستي هم هستند. اما در اين ميان با ظهور تأمين كنندگان كتابهاي الكترونيكي اين تغييرات در حال سوق به سمت تك نوشته ها نيز هستند.
آنچه كه كتابخانه هاي تخصصي و نيز سازماني با آن مواجه هستند، افزايش در توان افراد مستقر در سازمان ها براي سفارش مستقيم محصولات اطلاعاتي از طريق تجارت الكترونيكي است، كه در اين ميان به اصطلاح كتابخانه را دور مي زنند. مثالي مناسب از اين سيستم netlibrary است.اگر فرضاً، گروهي كاري در امر ژنتيك در دانشگاه تهران توانسته باشد با پرداخت 30000 دلار در سال كتابخانه اختصاصي ژنتيك خود را بر اساس netlibrary سامان دهي كند و اين كار را از طريق بودجه عملياتي خود انجام دهد،چه بسا ديگر نيازي به مراجعه به كتابخانه نداشته باشد. و در عين حال كتابخانه از تراكنشهاي موجود در اين سيستم غافل مي ماند و نسبت به آنها آگاهي نخواهد داشت تا در سازماندهي هاو پيش بيني آتي آنها را در نظر گيرد.
نوع ديگري از روابط B2B براي كتابخانه ها روابطي است كه با حاميان خود دارد. كتابخانه ها در زمينه كسب حمايت مالي و تأمين اعتبارات بيش از پيش به سمت فرصتهايي ميل مي كنند كه تجارت الكترونيكي براي آنها فراهم كرده است.كتابخانه ها اقدامات خود را در حوزه ديجيتالي از طريق شراكت با شخصيتهاي حقوقي تجاري انجام مي دهند. براي مثال، فرض مي كنيم كتابخانه 1 با كتابخانه 2 در رابطه با درست كردن refernce Librarian با يكديگر يك jointventure يا برزشي مشترك درست مي كنند در آن مثلاً بخش كتابخانه تاريخي كتابخانه 2 بصورت ديجيتالي عرضه شود ولي با ميانجي (interlace) كتابخانه 1 (يك). اين امر مي تواند شكلهاي مختلفي داشته باشد، مثلاً مي توانيم در گرفتن حمايت مالي در شركتمان يا شركاي تجاري از بيرون صرفاً اجازه دهيم كه نام آن شركت در رابطه با خدمات خطي كتابخانه اي كه از آن حمايت مالي بعمل آمده است برروي صفحه ظاهر شود. و اين ممكن است كه شامل استفاده از پرچمهاي تبليغاتي (Banner) باشد كه در آن براساس هر Click روي نوارهاي تبليغاتي روي وب، كتابخانه مبلغي را دريافت كند، يا اينكه يك كميسيوني را براساس فروشهاي حاصل بدست آورد. مثلاً در كتابخانه پزشكي در زمينه انكولوژي با شركتي مثل Abbots قرار مي گذارد كه مجموعه ديجيتالي در رابطه با سرطان درست كند، و هنگاميكه كسي وارد اين مجموعه ديجيتالي مي شود و اين نكته را كه پيدا كرد يك اطلاعيه تبليغاتي كوچكي ظاهر شود كه نمايشگر اين باشد كه اگر شما در رابطه با ايزوتوپهاي مربوطه به انكولوژي نيازي داشته باشيد مي توانيد از اين اتصال (link) استفاده كنيد. و هنگاميكه شخصي آنرا خريد، درصدي از آن تبليغ به كتابخانه برگردد.
نمونه اي از اين كار را در كتابخانه مربوط به دانشگاه ملي استراليا مي بينيم amazon
ادامه مطلب
1- تراكنشها با ساير كتابخانه ها و سازمانهايي كه در كتابخانه ها وجود دارند.
2- تراكنش با تأمين كنندگان
3- انواع حمايت ها و شراكتها كه مي توانند اشكال مختلفي داشته باشند.
تعامل با ديگر كتابخانه مي تواند شامل تحويل مدرك بصورت ديجيتالي و يا امانت بين كتابخانه اي باشد. در مواردي كه كتابخانه ها براي فراهم سازي سرويسهاي مجازي براي مشتريان حركت مي كنند، تحويل مدرك مي تواند نوعي تراكنش B2C هم تلقي شود.
ديگر سازمانهاي مستقر در كتابخانه از قبيل خدمات كتابشناسي اساساً سرگرم تعامل در زمينه فراهم كردن سوابق كتابشناسي به كتابخانه ها هستند. براي مثال مي توان از سيستم OCLC نام برد كه كل تجارتش مبتني بر كتابخانه هاست اما كاري را كه انجام مي دهد فراهم كردن كل ركوردهاي كتابشناسي موجود در كتابخانه هاي عضو خودش مي باشد.
روابط كتابخانه ها با تأمين كنندگان بطور فزاينده اي روي تعاملات ديجيتالي استوار مي گردد. به عبارتي امر خريد كتابها و نشريات ادواري بطور الكترونيكي انجام مي پذيرد. و با توجه به اينكه نسبت بسيار بالاتري از اشتراك مجلات از طريق منابع درون خطي تمام متني از قبيل Proquest ، Elsevier و ebsco صورت مي گيرد اين تراكنشها ديگر كاملاً مبتني بر سيستم ديجيتالي خواهند بود. در مورد ايران، از آنجائيكه سيستم خريد و پرداخت ما براي اين اشتراكها از طريق سيستم بانكي است، تراكنشها كاملاً ديجيتالي نيستند بلكه دستي هم هستند. اما در اين ميان با ظهور تأمين كنندگان كتابهاي الكترونيكي اين تغييرات در حال سوق به سمت تك نوشته ها نيز هستند.
آنچه كه كتابخانه هاي تخصصي و نيز سازماني با آن مواجه هستند، افزايش در توان افراد مستقر در سازمان ها براي سفارش مستقيم محصولات اطلاعاتي از طريق تجارت الكترونيكي است، كه در اين ميان به اصطلاح كتابخانه را دور مي زنند. مثالي مناسب از اين سيستم netlibrary است.اگر فرضاً، گروهي كاري در امر ژنتيك در دانشگاه تهران توانسته باشد با پرداخت 30000 دلار در سال كتابخانه اختصاصي ژنتيك خود را بر اساس netlibrary سامان دهي كند و اين كار را از طريق بودجه عملياتي خود انجام دهد،چه بسا ديگر نيازي به مراجعه به كتابخانه نداشته باشد. و در عين حال كتابخانه از تراكنشهاي موجود در اين سيستم غافل مي ماند و نسبت به آنها آگاهي نخواهد داشت تا در سازماندهي هاو پيش بيني آتي آنها را در نظر گيرد.
نوع ديگري از روابط B2B براي كتابخانه ها روابطي است كه با حاميان خود دارد. كتابخانه ها در زمينه كسب حمايت مالي و تأمين اعتبارات بيش از پيش به سمت فرصتهايي ميل مي كنند كه تجارت الكترونيكي براي آنها فراهم كرده است.كتابخانه ها اقدامات خود را در حوزه ديجيتالي از طريق شراكت با شخصيتهاي حقوقي تجاري انجام مي دهند. براي مثال، فرض مي كنيم كتابخانه 1 با كتابخانه 2 در رابطه با درست كردن refernce Librarian با يكديگر يك jointventure يا برزشي مشترك درست مي كنند در آن مثلاً بخش كتابخانه تاريخي كتابخانه 2 بصورت ديجيتالي عرضه شود ولي با ميانجي (interlace) كتابخانه 1 (يك). اين امر مي تواند شكلهاي مختلفي داشته باشد، مثلاً مي توانيم در گرفتن حمايت مالي در شركتمان يا شركاي تجاري از بيرون صرفاً اجازه دهيم كه نام آن شركت در رابطه با خدمات خطي كتابخانه اي كه از آن حمايت مالي بعمل آمده است برروي صفحه ظاهر شود. و اين ممكن است كه شامل استفاده از پرچمهاي تبليغاتي (Banner) باشد كه در آن براساس هر Click روي نوارهاي تبليغاتي روي وب، كتابخانه مبلغي را دريافت كند، يا اينكه يك كميسيوني را براساس فروشهاي حاصل بدست آورد. مثلاً در كتابخانه پزشكي در زمينه انكولوژي با شركتي مثل Abbots قرار مي گذارد كه مجموعه ديجيتالي در رابطه با سرطان درست كند، و هنگاميكه كسي وارد اين مجموعه ديجيتالي مي شود و اين نكته را كه پيدا كرد يك اطلاعيه تبليغاتي كوچكي ظاهر شود كه نمايشگر اين باشد كه اگر شما در رابطه با ايزوتوپهاي مربوطه به انكولوژي نيازي داشته باشيد مي توانيد از اين اتصال (link) استفاده كنيد. و هنگاميكه شخصي آنرا خريد، درصدي از آن تبليغ به كتابخانه برگردد.
نمونه اي از اين كار را در كتابخانه مربوط به دانشگاه ملي استراليا مي بينيم amazon
ادامه مطلب
تراكنشهاي سازمان به مصرف كننده در كتابخانه ها
همانطور كه قبلاً نيز اشاره شده است كتابخانه ها دامنه وسيعي از تراكنشهاي B2C را از طريق فهرستهاي درون خطي با دسترسي عمومي در اينترنت سازماني فراهم مي كنند. نمونه هايي از اين تراكنشها عبارتند از :
1- انجام عمل رزرو و يا درخواست امانت بصورت درون خطي
2- خدمات تحويل مدرك بصورت درون خطي
3- دسترسي به پايگاه هاي اطلاعاتي كه از طريق اشتراك برروي سايت كتابخانه قرار گرفته اند
4- دسترسي درون خطي خدمات مرجع و اطلاعرساني كه اصطلاحاً خدمات مرجع مجازي نام دارند.
اما آنچه كه به نظر من در اينجا ازاهميت خاصي برخوردار است اين است كه تكامل خدمات مركز مجازي بعنوان يك تراكنش B2C مي باشد. در ابتدا خدمات مرجع درون خطي به معني يك اتصال پست الكترونيكي بود كه به كاربران اجازه مي داد كه پيامهايي را به پرسنل بخش مرجع ارسال كنند. اين مسئله پيشرفت كرد و در برخي سايتها بجاي ذكر يك نشانه پست الكترونيكي براي پاسخگويي به سئوالات، فرمهايي را براساس استاندارد htmL قرار دادند كه اجازه مي داد درخواستهاي اطلاعاتي بصورت ساختار يافته وارد شوند و در عين حال به كتابخانه ها امكان مي داد كه درخواستهاي قبلي و مرجع موجود در سيستم خود بصورت نظام مند عرضه كنند. مثلاً اگر در كتابخانه متالوژي دانشگاه تهران درخواستي را در رابطه با آلومينيم آلياژ 70-75 ارائه مي كردند، اگر درخواست بعدي در رابطه با اين موضوع بود سيستم بجاي انتقال آن به پرسنل مرجع يك اتصال به صفحه اي تازه مي داد كه نشان مي دهد افراد قبلي در رابطه با اين آلياژها چه كاوشي را انجام داده اند و درخواستي را مطرح كرده اند كه منجربه چنين پاسخي از طرف ما بوده است.اين امر براي بهينه سازي روند كاري و بالا بردن بهره وري تأثير بسيار بسزايي را داراست.
البته از همان ابتدا كتابداران و اطلاع رسانان در امريكا متوجه محدوديتهاي چنين سرويسهاي ناهمزمان (asynchronous) شدند. اين امر باعث شد كه اين افراد امكان برقراري ارتباط يك به يك و آني بين درخواست كننده و كتابدار مرجع را مورد كنكاش و بررسي قرار دهند. اين خود به اين مسئله منجر شد كه در ابتدا از نرم افزارهاي گپ زدن (Chat) استفاده كنند.
برخي از خدمات ، مثلاً در بخش executive research division كتابخانه كنگره كارتا جايي پيش رفت كه نرم افزار اختصاصي را درست كردند كه فرم تكامل يافته نرم افزار ميز كمك رساني بود. واجازه مي داد كه درخواست ها را در يك صف قرار دهد وبه آنها الويت دهد و در عين حال كتابداران بخش مرجع را براساس يك ليست براساس كارهايي كه مي توانند انجام دهند با يكديگر تطبيق دهد.
استفاده از تكنولوژي كمك رساني زنده در خدمات مرجع مجازي مثالي خوب است كه نشان دهد تجارت الكترونيكي چگونه مي تواند در رابطه با فرآيندهاي موجود كتابخانه بكار رود. بهتر است اين نكته را با مثالي روشنتر بيان كنيم: فرض كنيم كه يك شخص از طريق Station خود بحثي را در زمينه اخلاق اطلاع رساني مطرح مي كند. در چنين نرم افزاري از طريق فرمها و كليد واژه ها بلافاصله متوجه مي شوند كه اخلاق اطلاع رساني در چه الويتي قرار دارد. آيا بايد بلافاصله به آن جواب داد يا اينكه سيستم بطور خودكار پيامي را براي كاربر بفرستد كه نشان دهد در فاصله زماني مشخصي به سئوال او پاسخ خواهد داد. در عين حال سيستم اين سئوال كننده را مستقيماً به كتابداراني كه در آن روز خاص در حال انجام وظيفه بوده اند و قادر به كمك نيز هستند، وصل كند.
تنازعي كه بين كتابخانه ها و تجارت الكترونيكي وجود دارد در امر تجارت كتاب بيشترين هپوشاني و قرابت را با يكديگر دارند. تلويحات مربوط به تجارت الكترونيكي براي كتابخانه ها با ظهور سيستم هايي مثل amazon.com كه يك فروشنده كتاب درون خطي است، تأكيد زيادي را گرفته اند. در بسياري از مقالات اشاره شده است كه مي توان آنرا بعنوان مديري براي كتابخانه هامورد بهره برداري قرار داد. ويژگيهاي amazon.com كه مي تواند توسط كتابخانه ها مورد تقليد قرار گيرند عبارتند از
ادامه مطلب
1- انجام عمل رزرو و يا درخواست امانت بصورت درون خطي
2- خدمات تحويل مدرك بصورت درون خطي
3- دسترسي به پايگاه هاي اطلاعاتي كه از طريق اشتراك برروي سايت كتابخانه قرار گرفته اند
4- دسترسي درون خطي خدمات مرجع و اطلاعرساني كه اصطلاحاً خدمات مرجع مجازي نام دارند.
اما آنچه كه به نظر من در اينجا ازاهميت خاصي برخوردار است اين است كه تكامل خدمات مركز مجازي بعنوان يك تراكنش B2C مي باشد. در ابتدا خدمات مرجع درون خطي به معني يك اتصال پست الكترونيكي بود كه به كاربران اجازه مي داد كه پيامهايي را به پرسنل بخش مرجع ارسال كنند. اين مسئله پيشرفت كرد و در برخي سايتها بجاي ذكر يك نشانه پست الكترونيكي براي پاسخگويي به سئوالات، فرمهايي را براساس استاندارد htmL قرار دادند كه اجازه مي داد درخواستهاي اطلاعاتي بصورت ساختار يافته وارد شوند و در عين حال به كتابخانه ها امكان مي داد كه درخواستهاي قبلي و مرجع موجود در سيستم خود بصورت نظام مند عرضه كنند. مثلاً اگر در كتابخانه متالوژي دانشگاه تهران درخواستي را در رابطه با آلومينيم آلياژ 70-75 ارائه مي كردند، اگر درخواست بعدي در رابطه با اين موضوع بود سيستم بجاي انتقال آن به پرسنل مرجع يك اتصال به صفحه اي تازه مي داد كه نشان مي دهد افراد قبلي در رابطه با اين آلياژها چه كاوشي را انجام داده اند و درخواستي را مطرح كرده اند كه منجربه چنين پاسخي از طرف ما بوده است.اين امر براي بهينه سازي روند كاري و بالا بردن بهره وري تأثير بسيار بسزايي را داراست.
البته از همان ابتدا كتابداران و اطلاع رسانان در امريكا متوجه محدوديتهاي چنين سرويسهاي ناهمزمان (asynchronous) شدند. اين امر باعث شد كه اين افراد امكان برقراري ارتباط يك به يك و آني بين درخواست كننده و كتابدار مرجع را مورد كنكاش و بررسي قرار دهند. اين خود به اين مسئله منجر شد كه در ابتدا از نرم افزارهاي گپ زدن (Chat) استفاده كنند.
برخي از خدمات ، مثلاً در بخش executive research division كتابخانه كنگره كارتا جايي پيش رفت كه نرم افزار اختصاصي را درست كردند كه فرم تكامل يافته نرم افزار ميز كمك رساني بود. واجازه مي داد كه درخواست ها را در يك صف قرار دهد وبه آنها الويت دهد و در عين حال كتابداران بخش مرجع را براساس يك ليست براساس كارهايي كه مي توانند انجام دهند با يكديگر تطبيق دهد.
استفاده از تكنولوژي كمك رساني زنده در خدمات مرجع مجازي مثالي خوب است كه نشان دهد تجارت الكترونيكي چگونه مي تواند در رابطه با فرآيندهاي موجود كتابخانه بكار رود. بهتر است اين نكته را با مثالي روشنتر بيان كنيم: فرض كنيم كه يك شخص از طريق Station خود بحثي را در زمينه اخلاق اطلاع رساني مطرح مي كند. در چنين نرم افزاري از طريق فرمها و كليد واژه ها بلافاصله متوجه مي شوند كه اخلاق اطلاع رساني در چه الويتي قرار دارد. آيا بايد بلافاصله به آن جواب داد يا اينكه سيستم بطور خودكار پيامي را براي كاربر بفرستد كه نشان دهد در فاصله زماني مشخصي به سئوال او پاسخ خواهد داد. در عين حال سيستم اين سئوال كننده را مستقيماً به كتابداراني كه در آن روز خاص در حال انجام وظيفه بوده اند و قادر به كمك نيز هستند، وصل كند.
تنازعي كه بين كتابخانه ها و تجارت الكترونيكي وجود دارد در امر تجارت كتاب بيشترين هپوشاني و قرابت را با يكديگر دارند. تلويحات مربوط به تجارت الكترونيكي براي كتابخانه ها با ظهور سيستم هايي مثل amazon.com كه يك فروشنده كتاب درون خطي است، تأكيد زيادي را گرفته اند. در بسياري از مقالات اشاره شده است كه مي توان آنرا بعنوان مديري براي كتابخانه هامورد بهره برداري قرار داد. ويژگيهاي amazon.com كه مي تواند توسط كتابخانه ها مورد تقليد قرار گيرند عبارتند از
ادامه مطلب
بررسي اجمالي دادوستد الكترونيكي
در طي دهه گذشته تجارت الكترونيكي بطور گسترده اي مورد مطالعه قرار گرفته است، و بسياري از تحقيقات صورت گرفته در اين زمينه در رابط با تعيين استفاده هاي به جا و بهنگام فراهم آوردن امكان انجام تراكنشهاي تجاري بصورت الكترونيكي بوده است.
تراكنشهاي B2C كه در آن مشتريان از فروشگاه هاي درون خطي (online Shops) خريد مي كنند، در ابتدا اساس و پايه تجارت الكترونيكي را تشكيل مي دادند، و در واقع ستون اصلي و سنگ بناي رونق شركتهاي COM. در ايالات متحده و اروپا بودند. با اين وجود، ديده مي شود كه هنگاميكه بازار
e-business رونق مي گيرد اهميت تراكنشهايB2B كه در آنها برخي از شركتها تنها تراكنشهاي بين خود را انجام مي دهند، تحقق پيدا مي كند. از نقطه نظر تاريخي، با مطرح شدن مبحث تبادلات الكترونيكي داده ها EDI يا(Electronic Data Interchange) كه استانداردهاي مشخصي را براي تبادل سفارشات و پرداختها را بصورت الكترونيكي فراهم نمود، مي توان گفت اين نوع تراكنش در تجارت الكترونيكي از تاريخچه طولاني تري برخوردار است.
حال بايد ديد چرا اين نوع تراكنش B2B از جذابيت برخوردار است؟ يكي از دلايل مي تواند اين باشد كه در حال حاضر اكثر سازمانها و شركتها داراي نظامها و پايگاههاي الكترونيكي در داخل خود هستند كه توليد، ارسال، ثبت سفارش و پرداخت را براي كالاها ارائه مي دهند. بديهي است كه اتصال اين سازمانها به يكديگر و تقويت آنها با فناوريهاي خاص B2B از جذابيت بسياري برخوردار است. با اين وجود، مسئله اي كه ما در مورد تراكنشهاي B2B داريم اين است كه بين سازمانها، سيستم ها و نظامهاي الكترونيكي سازمانها احتمال ناسازگاري وجود دارد. مثلاً سيستم Elsevier در ثبت سفارش ممكن است با سيستم Swets هماهنگ نباشد. يعني ممكن است از سيستم هاي عامل و يا نرم افزارهاي مختلفي استفاده كرده باشند. بنابراين درe-business با گروه جديدي از سرويسها مواجه هستيم كه از آنها به عنوان واسطه ها يا حق العملكاران پيامي (Message brokers) نام مي بريم .اين واسطه هاي پيامي داراي اين تكنولوژي هستند كه اجازه مي دهد كه سيستمهاي موجود در سازمانهاي مختلف با يكديگر ارتباط برقرار كنند. بهترين مثال از اين دست شايد در سيستمهاي رزرواسيون بليت هواپيما باشد، مثل سيستم Amadeus كه توسط هواپيمايي جمهوري اسلامي ايران مورد استفاده قرار مي گيرد، اين امكان را ايجاد مي كند كه تقريباً به چيزي حدوداً بالاي 75000 برنامه پروازي در بيش از صدها شركت هواپيمايي دسترسي پيدا كنيم كه اين شركتها هر كدام داراي سيستمهاي مخصوص خود هستند.
از طرف ديگر، اين نكته اهميت وجود استانداردهايي را افزايش مي دهد كه سيستمها را قادر كنند تا بصورت الكترونيكي با يكديگر ارتباط برقرار نمايند. بنابراين، با توجه به اينكه نوع تجارت الكترونيكي قبل از وب وجود دارد، پذيرش استاندارد html بود كه باعث شد تا جان تازه اي به كالبد تجارت الكترونيكي دميده شود. استانداردهاي جديدتر و پيچيده تري از قبيل XMI احتمالاً باعث خواهند شد تا تجارت الكترونيكي ازتوان و رونق بيشتري برخوردار شود. در اين رابطه، كتابخانه ها بايد در جريان جديدترين استانداردهاي موجود در تراكنشهاي تجارت الكترونيكي قرار داشته باشند، و در جائيكه لازم است بايد اظهارنظري مبتني بر نيازهاي خود داشته باشند.
قدرت تجارت الكترونيكي در اين است كه سازمانها را قادر مي سازد تا از اطلاعات بطور مؤثري در فرآيندهاي تجاري خود استفاده كنند.
Rosenbraumدر سال 2000 سه الويت اطلاعاتي رابراي تجارت الكترونيكي مشخص كرد كه عبارتند از:
1- اطلاعات توليد شده توسط فعاليتهاي تجارت الكترونيكي بايد بسرعت و بطور مؤثر در سرتاسر سازمان جريان پيدا كنند
. اين مفهوم تقريباً شبيه مفهومي است كه توسط افرادي درگير در اداره دانش يا دانش داران بكار
مي رود. اين مسئله برروي اهميت افزوده تجارت الكترونيكي تأكيد مي كند، بدين صورت كه تبادلات ديجيتالي مي توانند اطلاعاتي را فراهم كنند كه از طريق تبادلات متعارف و معمول قابل دسترس
نمي باشند. بنابراين در كتابخانه هاي سازماني يا تخصصي تلويح اين مسئله اين است كه بايد از روش تأمين اطلاعاتي موجود در تجارت الكترونيكي بهره برداري كنند تا بتوانند حداكثر منفعت را براي سازمان به ارمغان آوردند.
2- سازمانها داراي اين مسئوليت هستند كه بايد بدقت اطلاعاتي را كه در رابطه با فعاليتهاي تجارت الكترونيكي خود بدست مي آوردند، گردآوري كنند.
3- سازمانها بايد سعي كنند كه در روابطشان با مشتريان و شركاي تجاري خود ايجاد اطمينان (trust) كنند. در واقع، يكي از مشكلاتي كه در ابتداي استفاده از وب بعنوان بستري براي تجارت الكترونيكي است اين بود كه تمام سايتها از لحاظ تأمين امنيت براي تراكنش به يك صورت عمل نمي كردند. و اين منجربه ايجاد بنيادي شد موسوم به بنياد اطمينان افزايي الكترونيكي (e-trust foundation) در اين بنياد سازمانها بصورت داوطلبانه مورد آناليز قرار مي گرفتند تامشخص كنند آيا قابل اطمينان هستند يا نه؟ به عبارت ديگر آيا (e-trustable) هستند يا نه؟
كتابداران با توجه به تجربه اي كه در ارزيابي منابع اطلاعات دارند با مفاهيمي از قبيل authority وcredibility آشنا هستند. در واقع قابليت استناد و موثق بودن را مي شناسند. بنابراين تعجبي ندارد كه اين دو مفهوم از مفاهيم مهم در تجارت الكترونيكي و بخصوص در عرصه B2C محسوب شوند.
حال چگونه بايد به مصرف كننده اطمينان داد كه تراكنش با يك سازمان مشروع صورت مي گيرد، و با يك سازمان غير قابل اطمينان و مضاربه اي صورت نمي گيرد؟ برخي از جنبه هاي استناد پذيري و موثق بودن براي تجارت الكترونيكي عبارتند از :
1- آيا اين كسب و كار به واقع همان است كه ادعا مي كند؟ يا خير؟ به عبارت ديگر اگر ظاهراً به نظر رسد كه نسخه اي ديجيتالي از يك كسب و كار كاملاً شناخته شده در جهان واقع مي باشند آيا واقعاً اين مورد صادق است يا نه؟ براي مثال وقتي به سايت شركت Border.com وارد مي شويم مي بينيم كه داراي تمام چيزهايي است كه يك كتابفروشي بايد دارا باشد. از طرف ديگر اگر به شهر نيويورك رويم كه مقر اين شركت است بايد بتوانيم فروشگاه Border را در آن محل ببينيم.
2- آيا اين تجارتهايي كه بصورت ديجيتالي هستند داراي جزئياتي براي تماس فيزيكي هستند يا خير؟ به عنوان مثال، آيا بجاي اينكه تنهاe-mail داشتها باشند، آيا آدرس، كدپستي يا شماره فكس هم دارند.
3- آيا تبادلاتي كه با اين تجارت الكترونيكي صورت مي گيرد از ايمني برخوردار مي باشد؟اين مسئله بخصوص در ايران معنا ندارد، چرا كه با توجه به سيستم بانكي و تراكنش هاي مالي كه داريم كه از كارتهاي اعتباري يا حتي كارتهاي عابر بانك يا سپرده هاي هوشمند تجاري استفاده نمي شود، اين مسئله حداقل براي كشوري مثل ايران كه در آن كوتاه ترين فاصله بين دو نقطه لزوما يك خط راست نميباشد زيادحائز اهميت نيست. اما، اگر چنين كارتهاي اعتباريي داشتيم بايد اين اطمينان حاصل مي شد كه آيا همان مبلغ عنوان شده از حساب ما كم مي شود؟ و اينكه آيا اين سازمان جزئيات مربوط به كارت اعتباري را به شخص سوم يا گروه هاي ديگري عرضه مي كند يا نه؟
4- آيا اين تراكنشها خصوصي هستند؟ يعني تراكنش خاص بين مشتري و فروشنده هستند؟ و اينكه آيا الگوهاي مربوط به مرور اطلاعات در سايت تجارتي يا الگوهاي خريد و مشخصات تماس ثبت مي شوند؟ و يا اينكه در اختيار گروه ها و اشخاص ديگري قرار مي دهند يا خير؟
5- آيا محصولات و خدمات با آنچه كه ادعا مي شوند وفاق دارند يا خير؟ و آيا آنچه را كه برروي صفحه مي بينيم درست همان كالا ها بصورت فيزيكي هستند يا خير؟
ادامه مطلب
تراكنشهاي B2C كه در آن مشتريان از فروشگاه هاي درون خطي (online Shops) خريد مي كنند، در ابتدا اساس و پايه تجارت الكترونيكي را تشكيل مي دادند، و در واقع ستون اصلي و سنگ بناي رونق شركتهاي COM. در ايالات متحده و اروپا بودند. با اين وجود، ديده مي شود كه هنگاميكه بازار
e-business رونق مي گيرد اهميت تراكنشهايB2B كه در آنها برخي از شركتها تنها تراكنشهاي بين خود را انجام مي دهند، تحقق پيدا مي كند. از نقطه نظر تاريخي، با مطرح شدن مبحث تبادلات الكترونيكي داده ها EDI يا(Electronic Data Interchange) كه استانداردهاي مشخصي را براي تبادل سفارشات و پرداختها را بصورت الكترونيكي فراهم نمود، مي توان گفت اين نوع تراكنش در تجارت الكترونيكي از تاريخچه طولاني تري برخوردار است.
حال بايد ديد چرا اين نوع تراكنش B2B از جذابيت برخوردار است؟ يكي از دلايل مي تواند اين باشد كه در حال حاضر اكثر سازمانها و شركتها داراي نظامها و پايگاههاي الكترونيكي در داخل خود هستند كه توليد، ارسال، ثبت سفارش و پرداخت را براي كالاها ارائه مي دهند. بديهي است كه اتصال اين سازمانها به يكديگر و تقويت آنها با فناوريهاي خاص B2B از جذابيت بسياري برخوردار است. با اين وجود، مسئله اي كه ما در مورد تراكنشهاي B2B داريم اين است كه بين سازمانها، سيستم ها و نظامهاي الكترونيكي سازمانها احتمال ناسازگاري وجود دارد. مثلاً سيستم Elsevier در ثبت سفارش ممكن است با سيستم Swets هماهنگ نباشد. يعني ممكن است از سيستم هاي عامل و يا نرم افزارهاي مختلفي استفاده كرده باشند. بنابراين درe-business با گروه جديدي از سرويسها مواجه هستيم كه از آنها به عنوان واسطه ها يا حق العملكاران پيامي (Message brokers) نام مي بريم .اين واسطه هاي پيامي داراي اين تكنولوژي هستند كه اجازه مي دهد كه سيستمهاي موجود در سازمانهاي مختلف با يكديگر ارتباط برقرار كنند. بهترين مثال از اين دست شايد در سيستمهاي رزرواسيون بليت هواپيما باشد، مثل سيستم Amadeus كه توسط هواپيمايي جمهوري اسلامي ايران مورد استفاده قرار مي گيرد، اين امكان را ايجاد مي كند كه تقريباً به چيزي حدوداً بالاي 75000 برنامه پروازي در بيش از صدها شركت هواپيمايي دسترسي پيدا كنيم كه اين شركتها هر كدام داراي سيستمهاي مخصوص خود هستند.
از طرف ديگر، اين نكته اهميت وجود استانداردهايي را افزايش مي دهد كه سيستمها را قادر كنند تا بصورت الكترونيكي با يكديگر ارتباط برقرار نمايند. بنابراين، با توجه به اينكه نوع تجارت الكترونيكي قبل از وب وجود دارد، پذيرش استاندارد html بود كه باعث شد تا جان تازه اي به كالبد تجارت الكترونيكي دميده شود. استانداردهاي جديدتر و پيچيده تري از قبيل XMI احتمالاً باعث خواهند شد تا تجارت الكترونيكي ازتوان و رونق بيشتري برخوردار شود. در اين رابطه، كتابخانه ها بايد در جريان جديدترين استانداردهاي موجود در تراكنشهاي تجارت الكترونيكي قرار داشته باشند، و در جائيكه لازم است بايد اظهارنظري مبتني بر نيازهاي خود داشته باشند.
قدرت تجارت الكترونيكي در اين است كه سازمانها را قادر مي سازد تا از اطلاعات بطور مؤثري در فرآيندهاي تجاري خود استفاده كنند.
Rosenbraumدر سال 2000 سه الويت اطلاعاتي رابراي تجارت الكترونيكي مشخص كرد كه عبارتند از:
1- اطلاعات توليد شده توسط فعاليتهاي تجارت الكترونيكي بايد بسرعت و بطور مؤثر در سرتاسر سازمان جريان پيدا كنند
. اين مفهوم تقريباً شبيه مفهومي است كه توسط افرادي درگير در اداره دانش يا دانش داران بكار
مي رود. اين مسئله برروي اهميت افزوده تجارت الكترونيكي تأكيد مي كند، بدين صورت كه تبادلات ديجيتالي مي توانند اطلاعاتي را فراهم كنند كه از طريق تبادلات متعارف و معمول قابل دسترس
نمي باشند. بنابراين در كتابخانه هاي سازماني يا تخصصي تلويح اين مسئله اين است كه بايد از روش تأمين اطلاعاتي موجود در تجارت الكترونيكي بهره برداري كنند تا بتوانند حداكثر منفعت را براي سازمان به ارمغان آوردند.
2- سازمانها داراي اين مسئوليت هستند كه بايد بدقت اطلاعاتي را كه در رابطه با فعاليتهاي تجارت الكترونيكي خود بدست مي آوردند، گردآوري كنند.
3- سازمانها بايد سعي كنند كه در روابطشان با مشتريان و شركاي تجاري خود ايجاد اطمينان (trust) كنند. در واقع، يكي از مشكلاتي كه در ابتداي استفاده از وب بعنوان بستري براي تجارت الكترونيكي است اين بود كه تمام سايتها از لحاظ تأمين امنيت براي تراكنش به يك صورت عمل نمي كردند. و اين منجربه ايجاد بنيادي شد موسوم به بنياد اطمينان افزايي الكترونيكي (e-trust foundation) در اين بنياد سازمانها بصورت داوطلبانه مورد آناليز قرار مي گرفتند تامشخص كنند آيا قابل اطمينان هستند يا نه؟ به عبارت ديگر آيا (e-trustable) هستند يا نه؟
كتابداران با توجه به تجربه اي كه در ارزيابي منابع اطلاعات دارند با مفاهيمي از قبيل authority وcredibility آشنا هستند. در واقع قابليت استناد و موثق بودن را مي شناسند. بنابراين تعجبي ندارد كه اين دو مفهوم از مفاهيم مهم در تجارت الكترونيكي و بخصوص در عرصه B2C محسوب شوند.
حال چگونه بايد به مصرف كننده اطمينان داد كه تراكنش با يك سازمان مشروع صورت مي گيرد، و با يك سازمان غير قابل اطمينان و مضاربه اي صورت نمي گيرد؟ برخي از جنبه هاي استناد پذيري و موثق بودن براي تجارت الكترونيكي عبارتند از :
1- آيا اين كسب و كار به واقع همان است كه ادعا مي كند؟ يا خير؟ به عبارت ديگر اگر ظاهراً به نظر رسد كه نسخه اي ديجيتالي از يك كسب و كار كاملاً شناخته شده در جهان واقع مي باشند آيا واقعاً اين مورد صادق است يا نه؟ براي مثال وقتي به سايت شركت Border.com وارد مي شويم مي بينيم كه داراي تمام چيزهايي است كه يك كتابفروشي بايد دارا باشد. از طرف ديگر اگر به شهر نيويورك رويم كه مقر اين شركت است بايد بتوانيم فروشگاه Border را در آن محل ببينيم.
2- آيا اين تجارتهايي كه بصورت ديجيتالي هستند داراي جزئياتي براي تماس فيزيكي هستند يا خير؟ به عنوان مثال، آيا بجاي اينكه تنهاe-mail داشتها باشند، آيا آدرس، كدپستي يا شماره فكس هم دارند.
3- آيا تبادلاتي كه با اين تجارت الكترونيكي صورت مي گيرد از ايمني برخوردار مي باشد؟اين مسئله بخصوص در ايران معنا ندارد، چرا كه با توجه به سيستم بانكي و تراكنش هاي مالي كه داريم كه از كارتهاي اعتباري يا حتي كارتهاي عابر بانك يا سپرده هاي هوشمند تجاري استفاده نمي شود، اين مسئله حداقل براي كشوري مثل ايران كه در آن كوتاه ترين فاصله بين دو نقطه لزوما يك خط راست نميباشد زيادحائز اهميت نيست. اما، اگر چنين كارتهاي اعتباريي داشتيم بايد اين اطمينان حاصل مي شد كه آيا همان مبلغ عنوان شده از حساب ما كم مي شود؟ و اينكه آيا اين سازمان جزئيات مربوط به كارت اعتباري را به شخص سوم يا گروه هاي ديگري عرضه مي كند يا نه؟
4- آيا اين تراكنشها خصوصي هستند؟ يعني تراكنش خاص بين مشتري و فروشنده هستند؟ و اينكه آيا الگوهاي مربوط به مرور اطلاعات در سايت تجارتي يا الگوهاي خريد و مشخصات تماس ثبت مي شوند؟ و يا اينكه در اختيار گروه ها و اشخاص ديگري قرار مي دهند يا خير؟
5- آيا محصولات و خدمات با آنچه كه ادعا مي شوند وفاق دارند يا خير؟ و آيا آنچه را كه برروي صفحه مي بينيم درست همان كالا ها بصورت فيزيكي هستند يا خير؟
ادامه مطلب
تجارت الكترونيك و تراكنشها
كتابخانه ها جزء اولين گروهي بودند كه پا به عرصه ارائه تبادلات الكترونيكي يا ارائه خدمات از طريق واسطه الكترونيكي گذاشتند. هنگاميكه در اواخر دهه 1360 در كشورهاي اروپايي و امريكا كتابخانه ها مشغول عرضه فهرستهاي خود بصورت درون خطي از طريق اينترنت شدند، در واقع اولين نمونه از مواردي بود كه در آن سازمانها از طريق اينترنت به بازاريابي محصولات و خدمات خودپرداختند. اكنون، بسياري از كتابخانه هايي كه دربافت شركتي قرار دارند تقريباً تمامي سرويسهاي خود را به طريق الكترونيكي عرضه مي كنند، و در عين حال از يك استراتژي مديريت دانشي پيرويي كرده و محتواي اطلاعاتي موجود در داخل شبكه اينترانت سازماني را سامان مي دهند و اداره مي كنند.
با اين حال اين سئوال مطرح است كه در كشورهايي مثل ايران كه اساساً داراي كتابخانه الكترونيكي نبوده و چه بسا در بيشتر موارد داراي كتابخانه هاي تركيبي ممزوج هستند (به اين معنا كه تركيبي از سيستمهاي دستي و سيستمهاي الكترونيكي هستند)، آيا توانسته اند از تحولاتي كه در عرصه تجارت و كسب و كار الكترونيكي (e-business) رخ مي دهد حداكثر استفاده را ببرند؟
هنگام ورود به اين عرصه با دو واژه مواجه مي شويم: مشاغل و يا دادوستد الكترونيكي (e-business) و تجارت الكترونيكي (e-commerce) و تجارت الكترونيكي عبارتست از بازاريابي و توزيع محصولات و خدمات در محيطهاي الكترونيكي بخصوص روي اينترنت. از طرف ديگر مشاغل الكترونيكي مفهومي گسترده تر را در بر مي گيرد و شامل اداره كردن سازمانها بصورت الكترونيكي مي شود. بنابراين، اگرچه در اكثر نشريات از واژه تجارت الكترونيكي (e-commerce) بيشتر استفاده مي شود، در بحث مربوط به پيدا كردن سر خط ها و يا اقتباس مدلهايي از مجموعه دادوستد و تجارت الكترونيكي بايد با تلويحات گسترده تري كه در مشاغل الكترونيكي (E-business) وجود دارد توجه بيشتري مبذول داريم.
e-commerce تنها با معامله يا تراكنش (transaction) سروكار دارد، و واساساً، بسته به اينكه طرفين اين تراكنش چه اشخاص حقيقي و يا حقوقي باشند، به دو دسته عمومي تقسيم مي شوند(B2B) Business to Businessكه در آن سازمانهاي عمده طرفين اين تراكنش هستند، Business to Consumer((B2C كه در آن طرفين تراكنش سازمان و مصرف كنندگان هستند. بسياري از اين معاملات را مي توان در مورد كتابخانه ها نيز بكار برد. به عبارت ديگر، مي توان از اين مدل تراكنشي در عمليات كتابخانه استفاده كرد، و اساساً كل عمليات مديريت و ارائه خدمات كتابخانه را براساس يكي از اين دو مدل (B2C يا B2B) و يا تركيبي از آن دو (با درصدهاي متفاوتي بسته به ماهيت كتابخانه يا مركز اطلاعرساني) انجام داد.
هنگاميكه كتابخانه ها فهرستهايشان را بصورت درون خطي در معرض استفاده مراجعين قرار مي دهند، يا اينكه به مراجعين خود اجازه مي دهند كه از طريق سيستمهاي درون خطي و بصورت بهنگام عضويت خود را تجديد كنند، يا پايگاه هاي خود را در اختيار مشتريان خود قرار مي دهند ، و يا حتي تأمين مدارك را از طريق سيستمهاي الكترونيكي به انجام رسانند، در واقع نوعي تراكنش سازمان با مصرف كننده (B2C) را انجام مي دهند. اين تراكنشهاي B2C ممكن است خارجي باشند، يعني در مورد كتابخانه هاي عمومي مي بينيم كه خدماتشان را از طريق واسطه هاي الكترونيكي در اختيار جامعه قرار مي دهند. تراكنشها مي توانند ماهيت داخلي هم داشته باشند. به اين معنا كه در يك كتابخانه سازماني يا شركتي كارشان را بصورت سيستمهاي بازاريابي به سازمانهاي مربوطه عرضه مي كنند.
خدمات مرجع يك نمونه بارز از رويكرد B2C در كتابخانه هاست. اگر اين كار را بصورت ديجيتال انجام دهيم مي توانيم از مجموعه هاي
e-business يا مفاهيمي كه در اين سيستم وجود دارد مستقيماً بدون كوچكترين تغييراتي در عمليات كتابخانه اي استفاده كنيم.
از طرف ديگر، كتابخانه ها درگير يك سري تراكنشهايي هستند كه در مقوله (B2B) سازمان به سازمان مي گنجند. بعنوان مثال، ارتباطي كه يك كتابخانه با تأمين كنندگان پايگاه اطلاعاتي، نشريات ادواري يا كتب خود دارد نمونه هايي كه از اين نوع تراكنش مي باشند. در حقيقت هنگاميكه كه كتابخانه در فراهم آوري اطلاعلات مورد نياز خود سعي كند كه رشد را به جاي خريد مواد و استقرار آن در محل، به سمت كسب امتياز براي دسترسي از راه دور سوق دهد (از قبيل امتيازاتي كه امروزه در دانشگاه تهران به منظور دسترسي به پايگاه هاي اطلاعاتي صورت مي گيرد)، اين مسئله تعامل بر اساس تراكنش هاي B2B از اهميت بسيار زيادي برخوردار خواهد شد. علاوه بر اين، هنگاميكه كتابخانه سعي مي كند در يك كتابخانه ممزوج (hybrid) سهم الكترونيكي خود را نسبت به سهم غير الكترونيكي افزايش دهد و در نتيجه به دنبال تأمين اعتبار و حمايت مي گردد، باز هم استراتژيهاي e -business به كار مي آيند.
در اينجا بايد توجه خواننده را به اين نكته جلب كنم كه وقتي كه در مورد e-business بحث مي كنيم، فرض بيان نشده ما اين است كه حضوري در وب وجود دارد. و در واقع تمامي صحبت ما از داد و ستد يا مشاغل و كسب الكترونيك عبارتست از اداره حضور سازمانمان برروي تار جهان گستر وب . اما بايد ديد كه در رابطه با e-business چه درسي را مي توان گرفت . بايد ديد چگونه وب سايتهاي كتابخانه اي مي توانند خدمات درون خطي خود را بهتر ترويج كنند، و از اين نكته كه افراد از خدمات مبتني بروب آنها راحت تر استفاده كنند.
برخي چنين بحث كرده اند كه در هنگام استفاده از مدل e-business بايد در طراحي كتابخانه هاي خود از مدل مشابه amazon.com يا bn.com استفاده كنيم. در مدل amazon اين امكان وجود دارد كه پاسخ ها را مطابق ميل مراجعه كننده تغيير دهيم. من خود براي اين كار اصطلاح پرو كردن يا سفارشي نمودن پاسخ ها را انتخاب كرده ام. براي مثال، هنگاميكه شخصي در كتابخانه اي به وب كتابخانه وصل مي شود ممكن است پس از اتصال از طريق سيستم مطلع شود كه در بازديد قبلي خود كتاب X را به امانت گرفته است، و افرادي كه كتاب X را به امانت گرفته اند فرضاً به طور همزمان كتاب Y را هم به امانت گرفته اند. و اينكه مطالب مربوط ديگري را كه مي شود بدنبال چنين كتابي خواند، از طريق سيستم به اطلاع مراجعه كننده رساند.
در ايالات متحده كتابخانه هاي متعددي هستند كه سعي نموده اند اتصالاتي (links) را با بازيگران عرصه تجارت الكترونيكي مثل bn.com,amazon.com برقرار كنند. به اين صورت كه وقتي كه كسي كتابي را نگاه مي كند يك اتصال بطور خودكار خواننده را به صحفه مربوط به نقد و بررسي آن در amazon.com هدايت مي كند، و بر اين اساس تصميم گيري خواننده با توجه به اتصال جديد براي امانت گيري و يا تراكنش صورت مي پذيرد. اما در اين ميان بايد ديد كه چه نوع مسائل و مزاياي بالقوه اي در اين روش وجود دارد.
پيش از اينكه به چنين كاري بپردازيم بايد يك بررسي اجمالي در رابطه با آنچه كه در مورد e-business صورت گرفته است، انجام دهيم.سپس از نقطه نظر B2B, B2B به عمليات كتابخانه توجه كنيم.
با اين حال اين سئوال مطرح است كه در كشورهايي مثل ايران كه اساساً داراي كتابخانه الكترونيكي نبوده و چه بسا در بيشتر موارد داراي كتابخانه هاي تركيبي ممزوج هستند (به اين معنا كه تركيبي از سيستمهاي دستي و سيستمهاي الكترونيكي هستند)، آيا توانسته اند از تحولاتي كه در عرصه تجارت و كسب و كار الكترونيكي (e-business) رخ مي دهد حداكثر استفاده را ببرند؟
هنگام ورود به اين عرصه با دو واژه مواجه مي شويم: مشاغل و يا دادوستد الكترونيكي (e-business) و تجارت الكترونيكي (e-commerce) و تجارت الكترونيكي عبارتست از بازاريابي و توزيع محصولات و خدمات در محيطهاي الكترونيكي بخصوص روي اينترنت. از طرف ديگر مشاغل الكترونيكي مفهومي گسترده تر را در بر مي گيرد و شامل اداره كردن سازمانها بصورت الكترونيكي مي شود. بنابراين، اگرچه در اكثر نشريات از واژه تجارت الكترونيكي (e-commerce) بيشتر استفاده مي شود، در بحث مربوط به پيدا كردن سر خط ها و يا اقتباس مدلهايي از مجموعه دادوستد و تجارت الكترونيكي بايد با تلويحات گسترده تري كه در مشاغل الكترونيكي (E-business) وجود دارد توجه بيشتري مبذول داريم.
e-commerce تنها با معامله يا تراكنش (transaction) سروكار دارد، و واساساً، بسته به اينكه طرفين اين تراكنش چه اشخاص حقيقي و يا حقوقي باشند، به دو دسته عمومي تقسيم مي شوند(B2B) Business to Businessكه در آن سازمانهاي عمده طرفين اين تراكنش هستند، Business to Consumer((B2C كه در آن طرفين تراكنش سازمان و مصرف كنندگان هستند. بسياري از اين معاملات را مي توان در مورد كتابخانه ها نيز بكار برد. به عبارت ديگر، مي توان از اين مدل تراكنشي در عمليات كتابخانه استفاده كرد، و اساساً كل عمليات مديريت و ارائه خدمات كتابخانه را براساس يكي از اين دو مدل (B2C يا B2B) و يا تركيبي از آن دو (با درصدهاي متفاوتي بسته به ماهيت كتابخانه يا مركز اطلاعرساني) انجام داد.
هنگاميكه كتابخانه ها فهرستهايشان را بصورت درون خطي در معرض استفاده مراجعين قرار مي دهند، يا اينكه به مراجعين خود اجازه مي دهند كه از طريق سيستمهاي درون خطي و بصورت بهنگام عضويت خود را تجديد كنند، يا پايگاه هاي خود را در اختيار مشتريان خود قرار مي دهند ، و يا حتي تأمين مدارك را از طريق سيستمهاي الكترونيكي به انجام رسانند، در واقع نوعي تراكنش سازمان با مصرف كننده (B2C) را انجام مي دهند. اين تراكنشهاي B2C ممكن است خارجي باشند، يعني در مورد كتابخانه هاي عمومي مي بينيم كه خدماتشان را از طريق واسطه هاي الكترونيكي در اختيار جامعه قرار مي دهند. تراكنشها مي توانند ماهيت داخلي هم داشته باشند. به اين معنا كه در يك كتابخانه سازماني يا شركتي كارشان را بصورت سيستمهاي بازاريابي به سازمانهاي مربوطه عرضه مي كنند.
خدمات مرجع يك نمونه بارز از رويكرد B2C در كتابخانه هاست. اگر اين كار را بصورت ديجيتال انجام دهيم مي توانيم از مجموعه هاي
e-business يا مفاهيمي كه در اين سيستم وجود دارد مستقيماً بدون كوچكترين تغييراتي در عمليات كتابخانه اي استفاده كنيم.
از طرف ديگر، كتابخانه ها درگير يك سري تراكنشهايي هستند كه در مقوله (B2B) سازمان به سازمان مي گنجند. بعنوان مثال، ارتباطي كه يك كتابخانه با تأمين كنندگان پايگاه اطلاعاتي، نشريات ادواري يا كتب خود دارد نمونه هايي كه از اين نوع تراكنش مي باشند. در حقيقت هنگاميكه كه كتابخانه در فراهم آوري اطلاعلات مورد نياز خود سعي كند كه رشد را به جاي خريد مواد و استقرار آن در محل، به سمت كسب امتياز براي دسترسي از راه دور سوق دهد (از قبيل امتيازاتي كه امروزه در دانشگاه تهران به منظور دسترسي به پايگاه هاي اطلاعاتي صورت مي گيرد)، اين مسئله تعامل بر اساس تراكنش هاي B2B از اهميت بسيار زيادي برخوردار خواهد شد. علاوه بر اين، هنگاميكه كتابخانه سعي مي كند در يك كتابخانه ممزوج (hybrid) سهم الكترونيكي خود را نسبت به سهم غير الكترونيكي افزايش دهد و در نتيجه به دنبال تأمين اعتبار و حمايت مي گردد، باز هم استراتژيهاي e -business به كار مي آيند.
در اينجا بايد توجه خواننده را به اين نكته جلب كنم كه وقتي كه در مورد e-business بحث مي كنيم، فرض بيان نشده ما اين است كه حضوري در وب وجود دارد. و در واقع تمامي صحبت ما از داد و ستد يا مشاغل و كسب الكترونيك عبارتست از اداره حضور سازمانمان برروي تار جهان گستر وب . اما بايد ديد كه در رابطه با e-business چه درسي را مي توان گرفت . بايد ديد چگونه وب سايتهاي كتابخانه اي مي توانند خدمات درون خطي خود را بهتر ترويج كنند، و از اين نكته كه افراد از خدمات مبتني بروب آنها راحت تر استفاده كنند.
برخي چنين بحث كرده اند كه در هنگام استفاده از مدل e-business بايد در طراحي كتابخانه هاي خود از مدل مشابه amazon.com يا bn.com استفاده كنيم. در مدل amazon اين امكان وجود دارد كه پاسخ ها را مطابق ميل مراجعه كننده تغيير دهيم. من خود براي اين كار اصطلاح پرو كردن يا سفارشي نمودن پاسخ ها را انتخاب كرده ام. براي مثال، هنگاميكه شخصي در كتابخانه اي به وب كتابخانه وصل مي شود ممكن است پس از اتصال از طريق سيستم مطلع شود كه در بازديد قبلي خود كتاب X را به امانت گرفته است، و افرادي كه كتاب X را به امانت گرفته اند فرضاً به طور همزمان كتاب Y را هم به امانت گرفته اند. و اينكه مطالب مربوط ديگري را كه مي شود بدنبال چنين كتابي خواند، از طريق سيستم به اطلاع مراجعه كننده رساند.
در ايالات متحده كتابخانه هاي متعددي هستند كه سعي نموده اند اتصالاتي (links) را با بازيگران عرصه تجارت الكترونيكي مثل bn.com,amazon.com برقرار كنند. به اين صورت كه وقتي كه كسي كتابي را نگاه مي كند يك اتصال بطور خودكار خواننده را به صحفه مربوط به نقد و بررسي آن در amazon.com هدايت مي كند، و بر اين اساس تصميم گيري خواننده با توجه به اتصال جديد براي امانت گيري و يا تراكنش صورت مي پذيرد. اما در اين ميان بايد ديد كه چه نوع مسائل و مزاياي بالقوه اي در اين روش وجود دارد.
پيش از اينكه به چنين كاري بپردازيم بايد يك بررسي اجمالي در رابطه با آنچه كه در مورد e-business صورت گرفته است، انجام دهيم.سپس از نقطه نظر B2B, B2B به عمليات كتابخانه توجه كنيم.
